แพรธาร
Reads
"ไม่เป็นไรนะครับ... ทำใจให้สบาย ในเมื่อเราตกลงตามกติกาในแอปนี้แล้ว ภายใต้หน้ากากนี้ เราไม่มีชื่อ ไม่มีอดีต และไม่มีอนาคต... มีแค่คืนนี้ และมีแค่ความรู้สึกของเราสองคนเท่านั้น" ภามกระซิบเสียงนุ่ม ข้างหูของเธอ ลมหายใจอุ่นร้อนปะทะเข้ากับลาดไหล่เนียนจนน้ำชาขนลุกซู่ จบคำพูด มือหนาของภามก็เชิดคางเรียวของน้ำชาขึ้นมาอย่างนุ่มนวล ดวงตาคมกริบของมังกรจ้องมองริมฝีปากอวบอิ่มของแมวส้มอยู่ชั่วครู่ ก่อนที่เขาจะก้มลงประทับริมฝีปากลงมาอย่างแผ่วเบา ...... 'น้ำชา' ถูก ลิลลี่ เพื่อร่วมงานที่ชอบใช้เต้าไต่ขโมยผลงานของเธอไปเป็นของตัวเองจนได้เลื่อนตำแหน่งเป็นหัวหน้าแผนก หญิงสาวภายใต้กรอบแว่นหนาเสื้อผ้าหลวมโคร่งบุกเข้าไปด่ายัยนั่นว่า 'มีดีแค่ใช้เต้าไต่แต่ไม่มีสมอง" ทว่าน้ำชากลับถูกเยาะเย้ยกลับมาว่า "อย่างน้อยฉันก็ยังมีเรือนร่าง มีสเน่ห์ที่ผู้ชายต้องการ! แล้วดูสภาพแกสิ... เฉิ่มเชย สภาพแบบนี้ให้ฟรีผู้ชายยังวิ่งหนีเลยมั้ง! ใครจะมาเอาแก มีสมองแล้วไง? สุดท้ายแกก็เป็นได้แค่ลูกน้องของฉัน ถูกฉันเหยียบหัวขึ้นไปได้ง่ายๆ!" นั่นทำให้น้ำชาเจ็บใจและยื่นใบลาออกทันที และด้วยอารมณ์ชั่ววูบนึกถึงคำด่าของยายนั่นว่าเธอไม่มีใครเอา เมื่อกลับถึงบ้าน น้ำชากดดาวน์โหลดแอปจับคู่ 'ANONYMOUS' สร้างบัญชีผู้ใช้ใหม่โดยใช้ชื่อนามแฝงสั้นๆ ว่า 'Orange_Cat' "เหอะ... สภาพอย่างฉันเหรอจะไม่มีใครเอา" น้ำชาพึมพำกับตัวเองด้วยความประชดประชัน "ได้... มาลองดูกันสักตั้ง" ในเวลาเดียวกัน ภาม ท่านประธานหนุ่มเจ้าของธุรกิจไอทีและ application มากมาย รวมถึงแอป ANONYMOUS เขากำลังตรวจสอบสมาชิกใหม่ของแอป และเห็นโปรไฟล์ของน้ำชาเด้งขึ้นมาพอดี จึงกดแมช [MATCHED]ไป เพราะสะดุดเข้ากับรูปของหญิงสาวที่สวมชุดเสื้อตัวหลวม กางเกงทรงป้า สัญชาติไทย อายุ 24 ปี ส่วนสูง 163 ซม. น้ำหนัก 45 กก."ดูสะอาด... เรียบง่ายแบบแปลกๆ แต่โคตรดึงดูด" ภามจุดยิ้มที่มุมปากอย่างสนใจ เขาไม่รอช้า กดแมช ทางฝั่งน้ำชา โทรศัพท์ในมือของเธอสั่นครืน! หน้าจอแสดงข้อความเตือน: [MATCHED!] น้ำชาตาโตด้วยความตกใจเมื่อมีคนกดเลือกเธออย่างรวดเร็ว เธอรีบเข้าไปดูโปรไฟล์ของชายหนุ่มคนนั้น... รูปโปรไฟล์ของเขาคือชายหนุ่มในชุดเชิ้ตสีดำ ปลดกระดุมออกจนหมด เผยให้เห็นแผงอกกว้างและซิกแพกเป็นลอนแน่นไร้ไขมัน สัญชาติไทย อายุ 30 ปี ส่วนสูง 187 ซม. น้ำหนัก 70 กก. "หุ่นแซ่บมาก..." น้ำชาพึมพำ หัวใจเต้นแรง ในเมื่อเธอตัดสินใจแล้วว่าจะไม่เสียเวลาให้กับความรัก และอยากลองรสชาติของชีวิตผู้ใหญ่ดูสักครั้งให้มันจบๆ ไป จะหล่อหรือไม่หล่อก็ไม่สำคัญ เพราะต้องใส่หน้ากากอยู่แล้ว หน้าต่างแชตเด้งขึ้นมา: [ Dragon_M: โรงแรม XXX ห้อง 802 อีกสามชั่วโมงเจอกันครับ ] [ Orange_Cat: ตกลงค่ะ ]ทั้งคู่ไม่รู้เลยว่า คนที่ผ่านค่ำคืนวันไนท์สุดเร่าร้อนมาด้วยกันในคืนนั้นคือคนที่งานใกล้ชิดกันในวันนี้... แอปพลิเคชันจับคู่ ‘ANONYMOUS’ มีกฎเหล็ก คือ ผู้ใช้งานทุกคนสามารถลงรูปสัดส่วนร่างกาย เรือนร่าง หรือชุดแต่งกายใดๆ ก็ได้ แต่ห้ามเห็นใบหน้าเด็ดขาด และเมื่อระบบ Match กันแล้ว กฎของการนัดเจอตัวจริง (One Night Stand) คือ ‘ทั้งสองฝ่ายจะต้องสวมหน้ากากปิดบังใบหน้าตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกัน และหลังจากค่ำคืนนั้นเขากับเธอก็ได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง ในฐานะท่านประธานและพนักงานฝ่ายไอที!
Updated at
Reads
เมื่อพ่อติดหนี้มาเฟียผู้เหี้ยมโหด จึงกลายเป็นเธอที่ต้องไปใช้หนี้แทน 'วาวา' นักศึกษาปี 1 ลูกสาวบุญธรรมที่พ่อแม่ไม่เคยรัก พวกเขารับเธอมาเลี้ยงจากบ้านเด็กกำพร้าเพราะหมอดูทักว่าถ้าเอาเด็กมาเลี้ยงแล้วลูกแท้ๆ จะมาเกิด พอพวกเขาให้กำเนิดลูกแท้ๆ เธอก็กลายเป็นคนที่ไม่มีใครต้องการและถูกเลี้ยงดูเหมือนเด็กรับใช้ ครั้งนี้ถูกทวงบุญคุณและข่มขู่ ทำให้เธอต้องยอมไปพลีกายชดใช้หนี้ให้กับ 'เอเคอร์ เดอ วินเซนโซ' มาเฟียที่ขึ้นชื่อเรื่องความโหดเหี้ยม และนั่นเป็นเพียงจุดเริ่มต้นกรงขังพันธนาการของมาเฟียร้าย ที่เธอไม่รู้เลยว่าจะนำพาเรื่องราวต่างๆ มากมายเข้ามาในชีวิต รวมถึงปริศนาของผู้ให้กำเนิดที่อยากรู้มาแสนนาน... ...โปรย... "เข้ามาใกล้ๆ ฉัน" วาวาเดินไปบริเวณที่เขายืนอยู่และหยุดลงตรงหน้าเขาตามคำสั่ง ระยะห่างเพียงไม่กี่คืบทำให้เธอได้กลิ่นน้ำหอมหรูหราผสมกลิ่นซิการ์อ่อนๆ จากตัวเขา เอเคอร์วางแก้ววิสกี้ลงบนโต๊ะข้างๆ ก่อนจะก้าวประชิดตัววาวา มือหนาเชยคางมนขึ้นให้สบตากับเขาตรงๆ นิ้วโป้งของเขาไล้เบาๆ บนริมฝีปากบางที่กำลังสั่นระริก "เธอรู้ใช่ไหมว่าต้องมาทำอะไรที่นี่" "รู้ค่ะ มาใช้หนี้แทนพ่อ" วาวาตอบด้วยน้ำเสียงเบาหวิวหัวใจของเธอเต้นรุนแรงอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน "รู้ก็ดี... พ่อเธอใช้ตัวเธอหักล้างกับหนี้พนันห้าสิบล้านงวดแรก" เอเคอร์เอ่ยเสียงต่ำ มุมปากยกยิ้มเหยียด "ดังนั้นเธอคงรู้แล้วว่าคืนนี้... เธอต้องมาเอากับฉัน?" "ร...รู้ค่ะ" วาวาหน้าร้อนผ่าวเค้นเสียงตอบจากลำคอ แม้หัวใจจะเต้นระส่ำด้วยความหวาดกลัวระคนตื่นเต้นปนเปกัน แต่ดวงตาคู่สวยกลับค่อยๆ ช้อนสบมองเขาอย่างช้าๆ "ถ้าคุณเอเคอร์ต้องการให้หนูทำอะไร แบบไหน ก็บอกมาได้เลยนะคะ หนูจะพยายาม" เอเคอร์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แปลกใจกับคำพูดและความเด็ดเดี่ยวในดวงตาคู่โศกนั้น ผู้หญิงคนอื่นที่เขาเคยเจอ บางส่วนจะร้องไห้ฟูมฟายอ้อนวอนขอความเมตตา บางส่วนจะเข้าหาเขาอย่างโจ่งแจ้งออดอ้อนออเซาะเอาใจด้วยจริตเป็นงาน อีกแบบคือประสบการณ์เยอะแต่แสร้งทำเป็นไร้เดียงสาเหมือนว่าไม่เคย แต่เด็กสาวตรงหน้ากลับจ้องมองเขาด้วยความเด็ดเดี่ยวมุ่งมั่น ถ้อยคำเสนอตัว ทั้งๆ ที่ร่างกายของเธอกำลังสั่นสะท้านไปหมด ไม่เข้ากับรูปแบบไหนเลย "หึ... ใจสู้ดีนี่" เอเคอร์โน้มใบหน้าเข้ามาใกล้จนลมหายใจเปร่ารดแก้มเนียน "งั้นก็อย่าทำให้ฉันผิดหวังล่ะเด็กน้อย! อ้อ... กฎของฉัน คือ 1.ห้ามขัดคำสั่ง 2.ห้ามล้ำเส้น เป็นของบำเรอไม่มีมีสิทธิ์หึงหวง ฉันเกลียดที่สุดคือคนที่กล้าทำตัวเป็นเจ้าของฉัน ถ้าไม่อยากตายก็อย่าทำเพราะฉันสั่งลูกน้องยิงทิ้งมาหลายคนแล้ว" "ค...ค่ะ หนูจะไม่ท..." ไม่ทันที่วาวาจะได้ตอบรับกฎและคำขู่ของเขาจนครบคำ... ริมฝีปากหนาร้อนผ่าวของเอเคอร์ก็ฉกวูบลงมาบดขยี้ริมฝีปากบางของเธออย่างรุนแรงและดุดัน! "อื้อ!..." วาวาสะดุ้งสุดตัว สัมผัสจูบแรกในชีวิตเต็มไปด้วยความดิบเถื่อนและรุนแรง ลิ้นหนาสอดแทรกเข้ามาในโพรงปากหวานอย่างจาบจ้วง บางจังหวะไรฟันของเขาขบงับกลีบปากของเธอและดูดดึงจนรู้สึกเจ็บ เขาตักตักความหวานจากเธออย่างไม่ปรานี
Updated at
Reads
...“ถือว่าไม่เคยเกิดขึ้นงั้นเหรออัญญา? ยิ่งเธอบอกให้ลืม... ฉันก็ยิ่งจะทำเธอให้ครางจนลืมไม่ลง!”... ต่อหน้าทุกคน... ‘วินเทอร์’ คือเฮดว้ากสายโหดสุดหล่อ ที่ใครๆ ต่างก็ใฝ่ฝัน ส่วน ‘อัญญา’ คือ... น้องปีหนึ่งผู้มาใหม่ แต่ลับหลัง... เขากับเธอคือ ‘คู่หมั้นลับๆ’ ที่ถูกผู้ใหญ่บีบบังคับ ไร้ซึ่งความรัก ไร้ซึ่งความผูกพัน มีเพียงข้อตกลงร่วมกันว่าจะไม่แพร่งพรายเรื่องนี้ให้ใครรู้... ก่อนหน้านี้พี่วินเทอร์ไม่เคยแม้แต่จะชายตาแลเธอด้วยซ้ำ ทว่าในคืนที่ความหึงหวงเข้าครอบงำ ทุกอย่างกลับเปลี่ยนไป เขากลายเป็นซาตานร้ายที่เข้ามากดขี่ยัดเยียดสถานะ ‘เมียในความลับ’ ให้กับอัญญาอย่างเร่าร้อนโหดร้ายจนห้องลุกเป็นไฟ! ไม่มีคำว่ารัก... ไม่มีความเห็นใจ... มีเพียงเรือนร่างที่บดเบียดแผดเผา และพันธะทางกายอันป่าเถื่อนยากจะถอนตัว!
Updated at
Reads
สำหรับ "สีหราช" เธอคือพนักงานบัญชีคนใหม่ที่เขาบังเอิญถูกตาต้องใจ จึงวางแผนจ้างเธอเพื่อกันคนรักเก่าออกห่างและให้ทางนั้นเข้าใจว่าเขามี 'เมีย' เป็นตัวเป็นตนแล้ว แต่สำหรับ "ยี่หวา" เขาคือผู้มีพระคุณและเป็นรักแรกที่ฝังใจ เธอจึงยอมตกอยู่ในพันธะสัญญาจ้างที่มีแต่สัมพันธ์ทางกายแต่ไร้หัวใจของเขา ทว่าเมื่อมี ‘อีกหนึ่งชีวิต’ ถือกำเนิดขึ้นในครรภ์ ความเข้าใจผิดและแรงบีบคั้นทำให้เธอต้องตัดสินใจหนีไปจากเหมืองแห่งนี้ ทิ้งไว้เพียงรอยอดีตและคราบน้ำตา
Updated at
Reads
เมื่อโชคชะตากำหนดให้ 'ปรีญาดา' ฟื้นขึ้นมาในร่างของผู้ช่วยเลขาสาวสวยอย่าง'ปุยฝ้าย' และเจ้านายอย่าง 'อชิระ' ได้ส่งเธอให้ไปดูแลคุณ 'แดเนียล' หุ้นส่วนโปรเจกต์ยักษ์ใหญ่คนสำคัญ ความสัมพันธ์เร่าร้อนจึงเริ่มต้นขึ้น ทางด้าน 'เมญา'คุณหนูตกอับที่ต้องกลายมาเป็นทั้งเลขาและนางบำเรอลับๆ ให้กับ'อชิระ'ด้วยความจำใจ แต่ยิ่งนานวันความสัมพันธ์กลับยิ่งลึกซึ้ง
Updated at
Reads
...แค่เพราะ 'ใบข้าว' เข้าห้องผิด ทำให้เธอกับเขามีความสัมพันธ์ลึกซึ้งในคืนวิวาห์ของเพื่อนสนิท เธอเลือกที่จะลืมและปล่อยให้ทุกอย่างผ่านไป แต่โชคชะตากลับเล่นตลก เมื่อคุณหมอ 'ธราวุธ' ศัลยแพทย์หนุ่มผู้เย็นชาและไร้หัวใจ กลับเสนอให้เธอเป็นผู้หญิงของเขา เพื่อแลกกับพันธะสัญญาความช่วยเหลือที่ชาตินี้เธอคงไม่มีทางหาได้ แล้วเจ้าของร้านกาแฟกิ๊กก๊อกอย่างเธอควรจะตัดสินใจอย่างไรดี
Updated at
Reads
"คุณพีร์พาฉันไปจากที่นี่ทีนะคะ ฉันไม่ไหวแล้ว" คำขอความช่วยเหลือเพราะฤทธิ์ยาของแพรพริ้วกลับถูกพีรวินทร์เข้าใจผิดว่าหมอดูหน้าอ่อนของคุณแม่ชวนเขาไปวันไนท์สแตนด์ด้วย "ถ้าคุณต้องการ ผมก็จะจัดให้" หมอดูส่วนใหญ่ทำนายดวงชะตาของตัวเองไม่ได้ และใช่ 'แพรพลิ้ว' ก็เป็นหนึ่งในนั้น ทว่าคุณยายของเธอเคยทำนายให้ว่า เธอจะสิ้นอายุขัยในวัยเบญจเพส หากหาคนที่มีดวงเนื้อคู่มาแต่งงานอยู่กินด้วยไม่ได้! ...คำโปรย... พีรวินทร์ตั้งใจไปที่ผับประจำ แต่ทว่ายังไม่ทันก้าวเท้าผ่านประตูกลับมีผู้หญิงคนหนึ่งวิ่งโซเซออกมาอย่างรีบร้อนจนชนเขาอย่างจัง พอได้มองใบหน้าคนในอ้อมแขนก็ทำให้ขมวดคิ้วด้วยความรู้สึกแปลกใจ ยัยหมอดูหน้าอ่อนของคุณแม่เที่ยวที่แบบนี้ด้วยเหรอ "คุณนี่เอง!" "คุณพีร์พาฉันไปจากที่นี่ทีนะคะ ฉันไม่ไหวแล้ว" ด้วยใบหน้าแดงระเรื่อและน้ำเสียงกระเส่าเชิญชวนของเธอทำให้เขาสับสน ไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นคนแบบนี้ รูปลักษณ์ของเธอที่เขาเจอมาสองครั้งไม่เหมือนผู้หญิงที่จะวันไนท์สแตนด์กับใครไปทั่ว เขาจึงถามหยั่งเชิงดูก่อน "แล้วคุณจะให้ผมพาไปไหน" "ไปไหนก็ได้ค่ะ ฉัน!..." ร่างบางเซเข้าซบอกแกร่งด้วยความรู้สึกโคลงเคลงมึนงงจนยืนไม่อยู่ "เฮ้ย!" พีรวินทร์เบิกตามองเธออย่างเมื่ออยู่ๆ อีกฝ่ายโผวเข้ากอดซบเขาเช่นนี้ "ดูท่าจะได้ที่ ถ้าอยากมากขนาดนี้งั้นไปค้างที่ห้องผมมั้ยล่ะ" "ไปค่ะ เรารีบไปกันเถอะนะคะ" แพรพลิ้วหวาดระแวงว่าใครคนนั้นจะตามมาทันจึงได้เร่งเขา เธอแค่ขอให้เขาช่วยพาเธอไปที่ไหนก็ได้เพื่อให้เธอรอดจากการถูกทำมิดีมิร้ายจากคนที่วางยา โดยที่ไม่รู้เลยว่าเขาไม่ได้คิดไปในทางเดียวกันกับเธอ ...... "กลับไปได้แล้วปารีส นี่เป็นเวลาของผมกับคนรัก" "ก็เอาสิคะ ถ้าปารีสไม่กลับ คุณกับมันจะกล้ามีอะไรกันต่อหน้าปารีสหรือไง" ปาริตายิ้มเย้ยอย่างเหนือกว่า "ถ้าคุณท้าทายขนาดนี้ผมก็จะทำให้ดู จะได้รู้ว่าเราสองคนกำลังมีความสุขกันมากแค่ไหน" พีรวินทร์ตอกกลับ แพรพลิ้วที่ยืนนิ่งเงียบอยู่นานขนลุกซู่ไปทั้งตัวเมื่อได้ยินคำพูดของเขา นี่แปลว่าเธอต้องเตรียมตัวเตรียมใจเพื่อเข้าสู่แผนการแล้วสินะ "อื้อ" ทันใดนั้นริมฝีปากหนาก็ทาบทับลงมาบนริมฝีปากนุ่ม พร้อมกับอ้อมแขนแข็งแกร่งที่โอบรัดรอบเอวบาง ปาริตายืนอึ้งมองตาค้างกำมือแน่นด้วยแรงแห่งโทสะ
Updated at
Reads
สถานะของเธอเป็นแค่ 'นางบำเรอในความลับ' ของเขา ฟ้าคราม ไม่เคยแยแสหัวใจของ ปิ่นมุก เลยสักครั้ง จนกระทั่งวันที่เธอจากไปพร้อมกับชีวิตน้อย ๆ ที่เขาไม่เคยรู้ว่ามี คราวนี้จึงตระหนักได้ว่าเธอสำคัญเพียงใด ฟ้าคราม : เจ้าของ บลูสกายรีสอร์ท ปิ่นมุก : เลขาที่ทำงานให้ทั้งในรีสอร์ทและบนเตียงนอน “นี่บอสไม่ได้…?” “ใช่ ผมไม่ได้เมา” เขายอมรับตรง ๆ “แค่ไม่อยากปล่อยให้คุณถูกไอ้ภพมาตามตอแยอยู่เรื่อย ๆ คนนี้ไว้ใจไม่ได้” ปิ่นมุกยืนนิ่ง ครึ่งหนึ่งตกใจ ครึ่งหนึ่งโล่ง “บอสแกล้งเมา” “อืม” เขาไม่แก้ตัว “ขอโทษ” ความเงียบไหลผ่านสองคนชั่วอึดใจ ปิ่นมุกก้มมองข้อมือตัวเองที่ยังถูกจับไว้ ไม่เจ็บ ไม่รุนแรง แค่เขาไม่ปล่อย และเธอก็รู้สึกบางอย่างลึก ๆ เขาคลายมือจากข้อมือของเธอแทนที่ด้วยปลายนิ้วที่ไล้หลังมืออย่างแผ่วเบา ราวขออนุญาตครั้งสุดท้าย ก่อนจะดึงเธอให้ทรุดนั่งลงข้าง ๆ โซฟาตัวเดียวกัน ระยะห่างหายไปอย่างช้า ๆ “มุก” เสียงเขาเบาลง “ถ้าคุณรู้สึกไม่โอเค ผลักผมออกได้ทันที” เธอสบตาเขา นาทีนี้มีเพียงเสียงหัวใจที่เต้นรัวกับสิ่งที่ได้ยิน ริมฝีปากของฟ้าครามแตะลงบนเรียวปากนุ่มแผ่วเบา ไม่รีบร้อน ไม่ครอบครอง ไม่รุนแรง เขาจูบอย่างอ้อยอิ่ง ลมหายใจสอดประสานจนเธอเผลอเอียงหน้าเข้าหาเอง นิ้วของเขาไล้จากแก้มนุ่มไปตามลำคอระหง ปลายนิ้วสัมผัสผิวอุ่นเบา ๆ พอให้สะท้าน ปิ่นมุกสะท้านไหวทำอะไรไม่ถูก เธอไม่คุ้นชินเลยกับสิ่งเหล่านี้ เขาดูเหมือนไม่ใช่บอสคนที่เธอเคยทำงานด้วยทุกวันอีกต่อไป “มุก” เขากระซิบแผ่ว เมื่อผละออกเพียงนิด “ผมเพิ่งรู้ว่าผมหวงคุณมากกว่าที่ควรจะเป็น” ดวงตากลมปรือฉ่ำไหวสะท้อนเงาคนพูดด้วยแววตกใจ
Updated at
Reads
เพราะแผนการของจอมเกล้าพี่สาวฝาแฝด ทำให้จอมขวัญถูกเข้าใจผิดว่าเป็นคนทำร้ายที่ชายของภูผาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เธอถูกบีบบังคับให้ชดใช้ในสิ่งที่เธอไม่ได้ก่อ ซึ่งหนึ่งในการชดใช้คือการแต่งงานที่ไม่เต็มใจจนก่อเกิดความสัมพันธ์ทั้งทางกายและใจกับเขา เธอควรทำเช่นไรกับหัวใจตัวเองและความสัมพันธ์ครั้งนี้...
Updated at
Reads
ในวันที่พรรัมภารู้ว่าตนเองตั้งครรภ์กลับเป็นวันที่ได้รู้ว่าพ่อขอลูกในท้องกำลังจะแต่งงานกับคนอื่นเช่นกัน เมื่อเขาไม่ต้องการลูกและเธอก็เป็นได้แค่นางบำเรอ เธอจึงตัดสินใจออกไปจากชีวิตของเขา “คุณกฤษณ์คะ พู่ขอถามอะไรคุณกฤษณ์หน่อยได้มั้ยคะ” “ถามมาสิ” “คือพู่รู้มาว่าการที่เราคุมกำเนิด ไม่ว่าด้วยวิธีไหนมันอาจจะป้องกันไม่ได้ร้อยเปอร์เซ็นต์” “อืม...เรื่องนี้ฉันก็รู้ เลยพยายามกำชับเธอให้คุมไว้ดี ๆ ส่วนฉันเองก็จะป้องกันอีกชั้นหนึ่งด้วยเหมือนกัน” “เอ่อ...แล้วถ้าป้องกันดีแล้ว ยังมีเด็ก...” “มันจะไม่เกิดเหตุการณ์แบบนั้นชมพู่” กฤษณ์กระชากเสียงใส่หญิงสาวทันที น้ำเสียงเขาที่ดูเข้มขึ้นพร้อมกับใบหน้าที่จริงจังทำเอาเธอใจแป้ว “แล้วถ้าป้องกันดีแล้วยังท้องล่ะคะ” “นี่เธอท้องหรือเปล่า” กฤษณ์มองเข้าไปในดวงตากลม “ปะ...เปล่าค่ะ พู่แค่ถามดูเฉย ๆ” “จะท้องตอนนี้ไม่ได้เข้าใจมั้ยพู่ ถ้าท้องขึ้นมาจริง ๆ ยังไงก็ต้องเอาออกจำไว้” เขาขึ้นเสียงขู่เพราะไม่อยากให้เธอปล่อยปละละเลยเรื่องนี้ “ส่วนฉันก็จะพยายามไม่ลืมใส่ถุงเหมือนกัน” “ค่ะ พู่เข้าใจแล้ว”
Updated at
Dear Reader, we use the permissions associated with cookies to keep our website running smoothly and to provide you with personalized content that better meets your needs and ensure the best reading experience. At any time, you can change your permissions for the cookie settings below.
If you would like to learn more about our Cookie, you can click on Privacy Policy.