บำเรอรักในความลับ

แพรธาร Romance

สถานะของเธอเป็นแค่ 'นางบำเรอในความลับ' ของเขา
ฟ้าคราม ไม่เคยแยแสหัวใจของ ปิ่นมุก เลยสักครั้ง
จนกระทั่งวันที่เธอจากไปพร้อมกับชีวิตน้อย ๆ ที่เขาไม่เคยรู้ว่ามี
คราวนี้จึงตระหนักได้ว่าเธอสำคัญเพียงใด
ฟ้าคราม : เจ้าของ บลูสกายรีสอร์ท
ปิ่นมุก : เลขาที่ทำงานให้ทั้งในรีสอร์ทและบนเตียงนอน
“นี่บอสไม่ได้…?”
“ใช่ ผมไม่ได้เมา” เขายอมรับตรง ๆ “แค่ไม่อยากปล่อยให้คุณถูกไอ้ภพมาตามตอแยอยู่เรื่อย ๆ คนนี้ไว้ใจไม่ได้”
ปิ่นมุกยืนนิ่ง ครึ่งหนึ่งตกใจ ครึ่งหนึ่งโล่ง “บอสแกล้งเมา”
“อืม” เขาไม่แก้ตัว “ขอโทษ”
ความเงียบไหลผ่านสองคนชั่วอึดใจ ปิ่นมุกก้มมองข้อมือตัวเองที่ยังถูกจับไว้ ไม่เจ็บ ไม่รุนแรง แค่เขาไม่ปล่อย และเธอก็รู้สึกบางอย่างลึก ๆ
เขาคลายมือจากข้อมือของเธอแทนที่ด้วยปลายนิ้วที่ไล้หลังมืออย่างแผ่วเบา ราวขออนุญาตครั้งสุดท้าย ก่อนจะดึงเธอให้ทรุดนั่งลงข้าง ๆ โซฟาตัวเดียวกัน ระยะห่างหายไปอย่างช้า ๆ
“มุก” เสียงเขาเบาลง “ถ้าคุณรู้สึกไม่โอเค ผลักผมออกได้ทันที”
เธอสบตาเขา นาทีนี้มีเพียงเสียงหัวใจที่เต้นรัวกับสิ่งที่ได้ยิน
ริมฝีปากของฟ้าครามแตะลงบนเรียวปากนุ่มแผ่วเบา ไม่รีบร้อน ไม่ครอบครอง ไม่รุนแรง เขาจูบอย่างอ้อยอิ่ง ลมหายใจสอดประสานจนเธอเผลอเอียงหน้าเข้าหาเอง นิ้วของเขาไล้จากแก้มนุ่มไปตามลำคอระหง ปลายนิ้วสัมผัสผิวอุ่นเบา ๆ พอให้สะท้าน
ปิ่นมุกสะท้านไหวทำอะไรไม่ถูก เธอไม่คุ้นชินเลยกับสิ่งเหล่านี้ เขาดูเหมือนไม่ใช่บอสคนที่เธอเคยทำงานด้วยทุกวันอีกต่อไป
“มุก” เขากระซิบแผ่ว เมื่อผละออกเพียงนิด “ผมเพิ่งรู้ว่าผมหวงคุณมากกว่าที่ควรจะเป็น”
ดวงตากลมปรือฉ่ำไหวสะท้อนเงาคนพูดด้วยแววตกใจ

Unfold