ลิขิตเสน่หาชะตาถึงฆาต

แพรธาร Romance

"คุณพีร์พาฉันไปจากที่นี่ทีนะคะ ฉันไม่ไหวแล้ว"
คำขอความช่วยเหลือเพราะฤทธิ์ยาของแพรพริ้วกลับถูกพีรวินทร์เข้าใจผิดว่าหมอดูหน้าอ่อนของคุณแม่ชวนเขาไปวันไนท์สแตนด์ด้วย
"ถ้าคุณต้องการ ผมก็จะจัดให้"
หมอดูส่วนใหญ่ทำนายดวงชะตาของตัวเองไม่ได้ และใช่ 'แพรพลิ้ว' ก็เป็นหนึ่งในนั้น
ทว่าคุณยายของเธอเคยทำนายให้ว่า เธอจะสิ้นอายุขัยในวัยเบญจเพส หากหาคนที่มีดวงเนื้อคู่มาแต่งงานอยู่กินด้วยไม่ได้!
...คำโปรย...
พีรวินทร์ตั้งใจไปที่ผับประจำ แต่ทว่ายังไม่ทันก้าวเท้าผ่านประตูกลับมีผู้หญิงคนหนึ่งวิ่งโซเซออกมาอย่างรีบร้อนจนชนเขาอย่างจัง พอได้มองใบหน้าคนในอ้อมแขนก็ทำให้ขมวดคิ้วด้วยความรู้สึกแปลกใจ ยัยหมอดูหน้าอ่อนของคุณแม่เที่ยวที่แบบนี้ด้วยเหรอ "คุณนี่เอง!"
"คุณพีร์พาฉันไปจากที่นี่ทีนะคะ ฉันไม่ไหวแล้ว" ด้วยใบหน้าแดงระเรื่อและน้ำเสียงกระเส่าเชิญชวนของเธอทำให้เขาสับสน
ไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นคนแบบนี้ รูปลักษณ์ของเธอที่เขาเจอมาสองครั้งไม่เหมือนผู้หญิงที่จะวันไนท์สแตนด์กับใครไปทั่ว เขาจึงถามหยั่งเชิงดูก่อน "แล้วคุณจะให้ผมพาไปไหน"
"ไปไหนก็ได้ค่ะ ฉัน!..." ร่างบางเซเข้าซบอกแกร่งด้วยความรู้สึกโคลงเคลงมึนงงจนยืนไม่อยู่
"เฮ้ย!" พีรวินทร์เบิกตามองเธออย่างเมื่ออยู่ๆ อีกฝ่ายโผวเข้ากอดซบเขาเช่นนี้ "ดูท่าจะได้ที่ ถ้าอยากมากขนาดนี้งั้นไปค้างที่ห้องผมมั้ยล่ะ"
"ไปค่ะ เรารีบไปกันเถอะนะคะ" แพรพลิ้วหวาดระแวงว่าใครคนนั้นจะตามมาทันจึงได้เร่งเขา เธอแค่ขอให้เขาช่วยพาเธอไปที่ไหนก็ได้เพื่อให้เธอรอดจากการถูกทำมิดีมิร้ายจากคนที่วางยา โดยที่ไม่รู้เลยว่าเขาไม่ได้คิดไปในทางเดียวกันกับเธอ
......
"กลับไปได้แล้วปารีส นี่เป็นเวลาของผมกับคนรัก"
"ก็เอาสิคะ ถ้าปารีสไม่กลับ คุณกับมันจะกล้ามีอะไรกันต่อหน้าปารีสหรือไง" ปาริตายิ้มเย้ยอย่างเหนือกว่า
"ถ้าคุณท้าทายขนาดนี้ผมก็จะทำให้ดู จะได้รู้ว่าเราสองคนกำลังมีความสุขกันมากแค่ไหน" พีรวินทร์ตอกกลับ
แพรพลิ้วที่ยืนนิ่งเงียบอยู่นานขนลุกซู่ไปทั้งตัวเมื่อได้ยินคำพูดของเขา นี่แปลว่าเธอต้องเตรียมตัวเตรียมใจเพื่อเข้าสู่แผนการแล้วสินะ
"อื้อ" ทันใดนั้นริมฝีปากหนาก็ทาบทับลงมาบนริมฝีปากนุ่ม พร้อมกับอ้อมแขนแข็งแกร่งที่โอบรัดรอบเอวบาง
ปาริตายืนอึ้งมองตาค้างกำมือแน่นด้วยแรงแห่งโทสะ

Unfold