UNSPOKEN

Ysabella Romance

Umalis si Ana sa gusali ng Reyes Holdings na mabigat ang serye ng bawat hakbang. Ang init ng sikat ng araw sa labas ay salungat sa panlalamig na nararamdaman niya sa kanyang buong katawan. Sumakay siya sa kanyang sasakyan at doon, sa loob ng katahimikan ng apat na sulok ng kotse, hinayaan niyang bumagsak ang kanyang mga balikat. Napasandal siya sa manibela at pumikit nang mariin.‎*Limang taon.*‎Limang taon niyang sinubukang itayo muli ang kanyang sarili mula sa pagkakadurog. Pumunta siya sa Cebu, doon nagtrabaho, nabaon sa puyat, at pilit na kinalimutan ang Maynila. Akala niya, kapag bumalik siya, manhid na siya. Akala niya, kapag nakita niya si Jonas na may suot na singsing sa kaliwang kamay, magagawa na niyang ngumiti nang walang sakit. Ngunit ang boses ni Jonas kanina—ang gumaralgal na boses na nagtatanong kung bakit siya umalis—ay sapat na para basagin ang pader na limang taon niyang itinayo.‎"Hindi ka pwedeng maging mahina, Ana," bulong niya sa sarili habang nakatingin sa rear-view mirror. Inayos niya ang kanyang nagulong buhok. "Nandito ka para sa career mo. Para sa kumpanya mo. Tapos na ang nakaraan."‎Pinaandar niya ang sasakyan patungo sa isang mamahaling boutique. Kung pupunta siya sa party ng mga Reyes, hindi siya pwedeng magmukhang talunan. Kailangan niyang isuot ang kanyang pinakamatatag na baluti.‎Habang si Ana ay naghahanda, ang kapaligiran naman sa loob ng mansyon ng mga Reyes sa Forbes Park ay abala. Ang malawak na garden ay pinaliligiran na ng mga mamahaling kurtina, mga lamesang nababalutan ng puting lino, at mga kristal na chandelier na nakasabit sa mga temporaryong istruktura.‎Sa master’s bedroom, nakatayo si Jonas sa harap ng malaking salamin habang isinusuot ang kanyang itim na tuxedo. Ang kanyang isip ay lumilipad. Naalala niya ang mukha ni Ana kanina sa boardroom. Mas tumapang ito, mas gumanda, ngunit may lungkot sa mga mata na hindi kayang itago ng kahit anong make-up.‎"You look sharp, Jonas," wika ni Catherine habang papasok sa kwarto, suot ang isang emerald green na gown na hapit sa kanyang katawan. Kulay na sumisimbolo sa yaman at kapangyarihan. Lumapit siya kay Jonas at inayos ang bowtie nito. "Gusto kong maging perpekto ang gabing ito. Hindi lang ito para kay Celine. Maraming investors ang darating."‎"Alam ko," tipid na sagot ni Jonas. Hindi siya tumitingin sa mga mata ng asawa sa salamin.‎"Jonas, may itatanong ako," biglang pagbabago ng tono ni Catherine. Naging mas mabagal, mas mapanuri. "Noong nag-present si Ms. Miranda kanina... tila napaka-pamilyar mo sa gawa niya. At napansin ko, parang matagal mo na siyang kilala. Tama ba ako?"‎Napatigil ang kamay ni Jonas sa pag-aayos ng kanyang relo. Pinilit niyang panatilihing patag ang kanyang boses. "Sikat ang agency niya sa Cebu bago siya lumipat dito sa Manila, Catherine. Natural lang na pinag-aralan ko ang portfolio niya bago natin sila kunin."‎"I see..." Ngumiti si Catherine, isang ngiti na hindi umabot sa kanyang mga mata. "Akala ko kasi, nagkasalubong na kayo noon. Alam mo naman, maliit lang ang mundo ng mga arkitekto at marketing directors."‎Bago pa makasagot si Jonas, may kumatok sa pinto. Pumasok si Celine, mukhang manika sa kanyang powder blue na cocktail dress. "Ate, Kuya! Nandiyan na ang mga unang bisita. Si Papa hinahanap na kayo sa baba."‎"Susunod na kami, Celine," sagot ni Catherine. Tumingin siya muli kay Jonas, hinaplos ang kanyang dibdib, at bumulong, "Let's go, Hubby. Show them the perfect couple that we are."‎Alas-walo ng gabi nang dumating si Ana sa mansyon. Bumaba siya sa kanyang sasakyan, suot ang isang simpleng gabi na kulay midnight blue—walang labis na palamuti ngunit lumabas ang kanyang natural na ganda at sopistikasyon. Hawak niya ang kanyang clutch bag habang naglalakad papasok sa nagniningning na garden ng mga Reyes.‎"Ms. Ana Miranda! Over here!" masayang kaway ni Celine nang makita siya.‎Lumapit si Ana habang may pilit na ngiti. Agad siyang sinalubong ni Celine at hinawakan sa braso, tila ba matagal na silang magkaibigan. "I’m so glad you made it! Akala ko tatanggihan mo si Ate Catherine."‎"Hindi ko pwedeng tanggihan ang pamilya Reyes, Celine. Malaking bagay ang tiwalang ibinigay ninyo sa agency ko," sagot ni Ana.‎"Naku, formal mo naman! Saka nga pala, gusto kitang ipakilala kay Papa," hila ni Celine sa kanya patungo sa isang grupo ng mga mayayamang negosyante. Sa gitna ng grupo ay nakatayo si Don Augusto Reyes, ang ama nina Catherine at Celine, kasama sina Jonas at Catherine.‎Nang mapansin ng grupo ang kanilang paglapit, huminto ang usapan.‎"Papa, si Ana pala. Ang may-ari ng Miranda Creative Solutions, ang humahawak ng bagong project natin," pakilala ni Celine.‎Tumingin si Don Augusto kay Ana, may matalas na pagsusuri ngunit tumango bilang paggalang. "Ah, ang sikat na strategist mula sa timog. Maganda ang mga narinig ko tungkol sa proposal mo, Ms. Miranda. Siguraduhin mo lang na hindi mo kami bibiguin."‎"Makakaasa po kayo, Don Augusto. Ibubuhos ng team ko ang lahat ng makakaya na

Unfold