แค่เธอไม่รัก

นรมน Romance

เสียงเครื่องยนต์มอเตอร์ไซค์ดังขึ้นจากลานหน้าบ้าน เขาหันไปมองผ่านหน้าต่างห้องทำงาน
เห็นธารินในเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีซีดกับกางเกงยีนส์สีน้ำเงินซีด กำลังติดกระดุมหมวกกันน็อกให้เด็กชายตัวเล็กที่นั่งซ้อนท้าย
"น้องภีมจับแม่แน่นๆ นะลูก"
เด็กน้อยพยักหน้าก่อนจะกอดเอวแม่แน่น ธารินสตาร์ทรถแล้วค่อยๆ ขับออกจากไร่ไปอย่างระมัดระวัง
ภาวินยืนมองภาพนั้นด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก
เธอต้องขับรถไปส่งลูกที่โรงเรียนเองทุกวันสินะ…
ความรู้สึกบางอย่างตีตื้นขึ้นในอก มันทั้งอึดอัดและไม่สบายใจ
เธอต้องเลี้ยงลูกคนเดียว… ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?
เขาอยากถาม อยากรู้ว่าภีมเป็นลูกของใครกันแน่ แต่ในใจลึกๆ เขากลับไม่กล้าพอที่จะเผชิญหน้ากับคำตอบนั้น...
ภาวินตัดสินใจถามป้าจันทร์เกี่ยวกับน้องภีมหลังจากเห็นธารินขับมอเตอร์ไซค์พาลูกไปส่งที่โรงเรียน
เขาเดินไปหาป้าจันทร์ที่กำลังจัดสวนอยู่หลังบ้าน
"ป้าครับ... น้องภีมกี่ขวบแล้วครับ?"
ป้าจันทร์เงยหน้าขึ้นมองเขาก่อนจะยิ้มเบาๆ ให้
"น้องภีมเหรอ? ตอนนี้ก็หกขวบแล้วค่ะ" ป้าจันทร์ตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
"น่ารักนะคะ ฉลาดด้วย เวลาธารินพาเขามาหาป้าก็มักจะเล่นกันอย่างสนุกสนาน"
ภาวินพยักหน้าเงียบๆ พยายามเก็บอารมณ์ที่สับสนในใจ เขารู้สึกว่ามีคำถามมากมายที่ยังไม่ได้คำตอบเกี่ยวกับธารินและลูกชายของเธอ
"ธารินเลี้ยงลูกคนเดียวหรือครับ?" เขาถามเสียงเบา แต่ป้าจันทร์ก็ยังตอบอย่างเปิดเผย
"ใช่ค่ะ ธารินเลี้ยงลูกคนเดียวมาตั้งแต่เขายังเล็กๆ" ป้าจันทร์หยุดพูดชั่วครู่ ราวกับจะนึกอะไรบางอย่าง
"จริงๆ แล้วธารินเคยมีชีวิตที่ดีนะ... แต่ตอนนี้คงเป็นอย่างที่เห็นล่ะค่ะ"

Unfold