ABLAMIN YAZGISI

Yazar Aşkın Action

Bir evde iki düğün olmazdı; ama tek bir ölüm, benim tüm hayatımı çalmaya yetti.Henüz yirmi yaşındaydım. Hayat benim için ablam Bahar’ın yaklaşan düğünüyle rengârenk bir masala dönüşmüştü. Mardin’in o ağır, görkemli ve kadim havası konak manifoldunu tamamen sarmıştı. Odaları kaplayan ağır öd ağacı kokuları, avluda uçuşan işlemeli kumaşlar, sandıklardan çıkan göz alıcı altınlar... Ben, ablamın gözlerindeki o ışıltıya bakıp kendi geleceğimi hayal ediyordum. Onun mutluluğu, benim yarınlarımın bir aynasıydı sanki. Fakat kaderin, ailemizin üzerine simsiyah bir tül gibi çökeceğinden bihabendim.Düğüne sadece yedi gün kalmıştı. Bütün konağı inletmesi gereken zılgıtların yerini, bir anda kulakları sağır eden korkunç bir sessizlik aldı.Ablam Bahar, bembeyaz gelinliğini öylece bir kenara bıraktı ve hiçbirimizin anlam veremediği o karanlık boşluğa adım attı. Odasına girdiğimde gördüğüm şey sadece ablamın tavan tavan asılı kalan cansız bedeni değildi; ailemizin onuru, neşesi ve benim yaşama sevincimdi. Arkasında ne bir not bırakmıştı, ne bir veda, ne de tutunabileceğimiz tek bir ipucu...Neden?Bu soru, babamın alnında derinleşen çizgilerde ve annemin konağın taş duvarlarında yankılanan bitmek bilmeyen feryatlarında asılı kaldı. Ama bizim yaşadığımız bu topraklarda, törelerin ve insanların gözü önünde yas tutmak bile büyük bir lükstü.Ablamın toprağı bile soğumamışken, Kerem tarafının kapımıza dayanması çok sürmedi. "Sözün yere düşmesi" korkusu, yüreğimizdeki o taze acıdan çok daha ağır bastı. Babam, sarsılan itibarını kurtarmak ve iki aile arasındaki bağı koparmadan bu krizi kapatmak için hayatımın en karanlık kararını verdi.Ben, daha ablamın kokusu odalardan silinmeden, onun için dikilen o soğuk gelinliğin içine girmeye zorlandım.Ablamın intiharının üzerindeki o karanlık sır hâlâ odamın köşelerinde bir hayalet gibi fısıldarken; ben simdi hem canım ablamın yasını tutmak, hem de onun yarım bıraktığı bir adamın karısı olmak zorundaydım. Ayna karşında üzerimdeki gelinliğe bakarken, aslında bir gelinlik değil, kendi kefenimi giydiğimi hissediyordum.

Unfold