คุณเลขาที่รัก
READING AGE 18+
"กานต์... มารับผมหน่อย... ตอนนี้เลย..."
ชนิกานต์ที่ยังทำงานค้างอยู่ในโน๊ตบุ๊ครีบรับสาย และแม้จะเป็นดึกดื่นเพียงใด
เธอก็ไม่เคยลังเลที่จะไปรับเขาเลยแม้แต่ครั้งเดียว เธอขับรถตรงไปยังผับที่เขาบอกไว้
และเมื่อมาถึง เธอพบพันธกรนั่งอยู่กับเพื่อนๆของเขาหญิงสาวกล่าวทักทายเพื่อนๆของเจ้านายหนุ่มตามมารยาทที่บาร์
สายตาของเขาดูเหนื่อยล้าและไม่มีความสดใสเหมือนที่เธอเคยเห็น
เธอพาเขาขึ้นรถและพยายามพูดคุยกับเขา
"คุณพันธกร…ค่ะเป็นไงบ้างวันนี้ทำไมดื่มมากนักละคะ"
แต่เขากลับตอบด้วยคำพูดที่สับสน
"ผมไม่ได้เมามากสักเท่าไหร่…แค่อยากเจอคุณ"
เธอไม่เคยเห็นเขาในสภาพนี้มาก่อน ระหว่างทางกลับคอนโด
พันธกรเอนศีรษะพิงเบาะรถและมองชนิกานต์ด้วยสายตาที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน
เมื่อมาถึงคอนโด ชนิกานต์พยุงพันธกรขึ้นไปที่ห้องของเขาอย่างระมัดระวัง เขายังคงไม่พูดอะไรมาก
แต่เมื่อเธอช่วยเขานั่งลงบนโซฟา จู่ๆ เขาก็จับมือของเธอไว้แน่น ชนิกานต์มองเขาด้วยความประหลาดใจและตกใจเล็กน้อย
"กานต์... คุณเคยรู้สึกไหมว่า...คุณต้องการใครสักคน...แต่คุณไม่รู้ว่าคนคนนั้นจะรู้สึกเหมือนกับคุณไหม..."
พันธกรพูดด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความสับสนและความอ่อนแอ
"คุณ…พันธกร ..คุณเมามากเกินไปแล้วนะคะ"
เขาดึงมือของชนิกานต์เข้ามาใกล้ตัวและมองลึกเข้าไปในตาของเธอ
หัวใจของชนิกานต์เต้นรัว เธอรู้สึกสับสนและไม่แน่ใจว่าควรจะทำอย่างไรต่อไป
แต่ก่อนที่เธอจะทันได้ตอบอะไร พันธกรก็ดึงเธอเข้าไปกอดอย่างอ่อนโยน
ความอบอุ่นจากอ้อมกอดของเขาทำให้ชนิกานต์รู้สึกได้ถึงความรู้สึกที่เธอเองก็แอบซ่อนมาตลอด
Unfold
ชนิกานต์กลับมาที่บ้านในคืนนั้นด้วยความรู้สึกที่หนักอึ้ง แม้เธอจะพยายามหลีกเลี่ยงการคิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเธอกับพันธกร
แต่หัวใจของเธอก็ยังคงไม่หยุดเต้นรัวทุกครั้งที่นึกถึงสายตาและคำพูดของเขา
ในความเป็นจริง ชนิกานต์รู้ตัวดีว่าเธอแอบมีความรู้สึกพิเศษต่อพันธกรมานานแล้ว
แต่เธอไม่เคยคิดว่าจะเผยความรู้สึกนี้ออกไป เพราะเธอรู้ด……
Waiting for the first comment……