หนี้เสน่หามาเฟียร้าย

แพรธาร Steamy Stories

เมื่อพ่อติดหนี้มาเฟียผู้เหี้ยมโหด จึงกลายเป็นเธอที่ต้องไปใช้หนี้แทน 'วาวา' นักศึกษาปี 1 ลูกสาวบุญธรรมที่พ่อแม่ไม่เคยรัก พวกเขารับเธอมาเลี้ยงจากบ้านเด็กกำพร้าเพราะหมอดูทักว่าถ้าเอาเด็กมาเลี้ยงแล้วลูกแท้ๆ จะมาเกิด พอพวกเขาให้กำเนิดลูกแท้ๆ เธอก็กลายเป็นคนที่ไม่มีใครต้องการและถูกเลี้ยงดูเหมือนเด็กรับใช้ ครั้งนี้ถูกทวงบุญคุณและข่มขู่ ทำให้เธอต้องยอมไปพลีกายชดใช้หนี้ให้กับ 'เอเคอร์ เดอ วินเซนโซ' มาเฟียที่ขึ้นชื่อเรื่องความโหดเหี้ยม และนั่นเป็นเพียงจุดเริ่มต้นกรงขังพันธนาการของมาเฟียร้าย ที่เธอไม่รู้เลยว่าจะนำพาเรื่องราวต่างๆ มากมายเข้ามาในชีวิต รวมถึงปริศนาของผู้ให้กำเนิดที่อยากรู้มาแสนนาน...
...โปรย...
"เข้ามาใกล้ๆ ฉัน"
วาวาเดินไปบริเวณที่เขายืนอยู่และหยุดลงตรงหน้าเขาตามคำสั่ง ระยะห่างเพียงไม่กี่คืบทำให้เธอได้กลิ่นน้ำหอมหรูหราผสมกลิ่นซิการ์อ่อนๆ จากตัวเขา
เอเคอร์วางแก้ววิสกี้ลงบนโต๊ะข้างๆ ก่อนจะก้าวประชิดตัววาวา มือหนาเชยคางมนขึ้นให้สบตากับเขาตรงๆ นิ้วโป้งของเขาไล้เบาๆ บนริมฝีปากบางที่กำลังสั่นระริก
"เธอรู้ใช่ไหมว่าต้องมาทำอะไรที่นี่"
"รู้ค่ะ มาใช้หนี้แทนพ่อ" วาวาตอบด้วยน้ำเสียงเบาหวิวหัวใจของเธอเต้นรุนแรงอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน
"รู้ก็ดี... พ่อเธอใช้ตัวเธอหักล้างกับหนี้พนันห้าสิบล้านงวดแรก" เอเคอร์เอ่ยเสียงต่ำ มุมปากยกยิ้มเหยียด "ดังนั้นเธอคงรู้แล้วว่าคืนนี้... เธอต้องมาเอากับฉัน?"
"ร...รู้ค่ะ" วาวาหน้าร้อนผ่าวเค้นเสียงตอบจากลำคอ แม้หัวใจจะเต้นระส่ำด้วยความหวาดกลัวระคนตื่นเต้นปนเปกัน แต่ดวงตาคู่สวยกลับค่อยๆ ช้อนสบมองเขาอย่างช้าๆ "ถ้าคุณเอเคอร์ต้องการให้หนูทำอะไร แบบไหน ก็บอกมาได้เลยนะคะ หนูจะพยายาม"
เอเคอร์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แปลกใจกับคำพูดและความเด็ดเดี่ยวในดวงตาคู่โศกนั้น ผู้หญิงคนอื่นที่เขาเคยเจอ บางส่วนจะร้องไห้ฟูมฟายอ้อนวอนขอความเมตตา บางส่วนจะเข้าหาเขาอย่างโจ่งแจ้งออดอ้อนออเซาะเอาใจด้วยจริตเป็นงาน อีกแบบคือประสบการณ์เยอะแต่แสร้งทำเป็นไร้เดียงสาเหมือนว่าไม่เคย แต่เด็กสาวตรงหน้ากลับจ้องมองเขาด้วยความเด็ดเดี่ยวมุ่งมั่น ถ้อยคำเสนอตัว ทั้งๆ ที่ร่างกายของเธอกำลังสั่นสะท้านไปหมด ไม่เข้ากับรูปแบบไหนเลย
"หึ... ใจสู้ดีนี่" เอเคอร์โน้มใบหน้าเข้ามาใกล้จนลมหายใจเปร่ารดแก้มเนียน "งั้นก็อย่าทำให้ฉันผิดหวังล่ะเด็กน้อย! อ้อ... กฎของฉัน คือ 1.ห้ามขัดคำสั่ง 2.ห้ามล้ำเส้น เป็นของบำเรอไม่มีมีสิทธิ์หึงหวง ฉันเกลียดที่สุดคือคนที่กล้าทำตัวเป็นเจ้าของฉัน ถ้าไม่อยากตายก็อย่าทำเพราะฉันสั่งลูกน้องยิงทิ้งมาหลายคนแล้ว"
"ค...ค่ะ หนูจะไม่ท..."
ไม่ทันที่วาวาจะได้ตอบรับกฎและคำขู่ของเขาจนครบคำ... ริมฝีปากหนาร้อนผ่าวของเอเคอร์ก็ฉกวูบลงมาบดขยี้ริมฝีปากบางของเธออย่างรุนแรงและดุดัน!
"อื้อ!..."
วาวาสะดุ้งสุดตัว สัมผัสจูบแรกในชีวิตเต็มไปด้วยความดิบเถื่อนและรุนแรง ลิ้นหนาสอดแทรกเข้ามาในโพรงปากหวานอย่างจาบจ้วง บางจังหวะไรฟันของเขาขบงับกลีบปากของเธอและดูดดึงจนรู้สึกเจ็บ เขาตักตักความหวานจากเธออย่างไม่ปรานี

Unfold