รักนี้...ใครออกแบบ
READING AGE 18+
"บางความรักถูกออกแบบมาให้ 'รู้สึก' แต่ไม่ได้ถูกออกแบบมาให้ 'ครอบครอง'"
ท่ามกลางไอร้อนของจังหวัดเล็กๆ ในภาคกลาง ที่ซึ่งเข็มนาฬิกาดูจะหมุนช้ากว่าความเป็นจริง แมน นายทหารหนุ่มยศร้อยโทผู้เงียบขรึมและมีนัยน์ตาที่อ่านไม่ออก กลับต้องมาเผชิญหน้ากับอดีตที่เขาพยายามฝังกลบไว้ในใจมาตลอดหลายปี อดีตนั้นอยู่ในรูปลักษณ์ของ ครูโบว์ ครูประถมผู้มีรอยยิ้มราบเรียบ ทว่าซ่อนความเศร้าไว้ลึกสุดหยั่ง
ทั้งคู่เคยมี 'โลกใบเล็ก' ร่วมกันในสมัยเรียน เป็นความผูกพันที่เกิดขึ้นท่ามกลางทุ่งนาและสายลมเย็น แต่วันเวลาและเหตุผลบางอย่างที่ไม่อาจเอ่ยอ้าง กลับดึงรั้งให้ทั้งสองต้องแยกทางกันไปเติบโตในเส้นทางที่ต่างกัน จนกระทั่งโชคชะตา (หรือใครบางคน) ออกแบบให้เขาทั้งคู่กลับมาบรรจุรับราชการในจังหวัดเดียวกัน... ในฐานะคนแปลกหน้าที่คุ้นเคยที่สุด
ความอึมครึมที่ยากจะอธิบาย
ความเจ็บปวดที่สุดไม่ใช่การไม่ได้เจอกัน แต่คือการที่ต้องยืนห่างกันเพียงไม่กี่ก้าว แต่กลับทำได้เพียงพยักหน้าทักทายตามมารยาท แมนยังคงเป็นแมนที่เงียบงันและขีดเส้นกั้นตัวเองไว้ด้วยยศถาบรรดาศักดิ์ ส่วนโบว์ก็ทำหน้าที่ครูผู้แสนดีได้อย่างไร้ที่ติ โดยที่ไม่มีใครรู้เลยว่า ภายใต้ท่าทีเหล่านั้น หัวใจของทั้งคู่ยังคงเต้นเป็นจังหวะเดิมที่เคยเกิดขึ้นเมื่อสิบปีก่อน
ความลับที่ซ้อนทับ
เรื่องราวยิ่งซับซ้อนขึ้นเมื่อ แนน น้องสาวแท้ๆ ของแมน กลายมาเป็นเพื่อนร่วมงานคนสนิทของโบว์ แนนมักจะเล่าเรื่องพี่ชายให้โบว์ฟังเสมอ โดยหารู้ไม่ว่า "พี่ชาย" คนนั้น คือคนเดียวกับที่เป็นเจ้าของความทรงจำสีจางๆ ในใจของเพื่อนสาว ทุกครั้งที่ทั้งสามคนต้องมาเจอกัน ความอึดอัดที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่าจะปกคลุมไปทั่วบริเวณ แมนทำได้เพียงมองโบว์ผ่านกระจกมองหลัง และโบว์ทำได้เพียงส่งยิ้มให้แนนในขณะที่สายตาเหลือบไปเห็นเงาของแมนที่ยืนอยู่ไกลๆ
"เรามาถึงจุดนี้ได้ยังไง จุดที่รักกันแทบตาย แต่ต้องแสร้งทำเป็นว่าเราไม่เคยมี 'วันวาน' ร่วมกัน"
ในเมืองที่เงียบสงบแห่งนี้ ใครเป็นคนออกแบบให้ความรักของเขาและเธอต้องเป็นความลับ? ใครออกแบบให้ความใกล้ชิดกลายเป็นความทรมาน? และสุดท้าย... พวกเขาจะยอมให้ "โชคชะตา" เป็นคนขีดเส้นตาย หรือจะลุกขึ้นมา "ออกแบบ" เส้นทางรักครั้งนี้ด้วยตัวเอง แม้ว่ามันอาจจะต้องแลกมาด้วยความแตกสลายของใครบางคนก็ตาม
Unfold
แสงแดดยามเย็นของวันอาทิตย์เริ่มทอแสงสีส้มสลัวละเลียดไปตามยอดไม้ บรรยากาศรอบบ้านไม้ใต้ถุนสูงเงียบสงบผิดกับพายุอารมณ์ที่ยังคงตกค้างอยู่ภายในใจของ "โบว์" หลังจากเหตุการณ์ที่ร้านกาแฟเมื่อวันก่อน เธอเลือกที่จะฝังตัวเองอยู่กับกองเอกสาร แผนการสอน และสมุดการบ้านเด็กนักเรียน โดยมาจับจองพื้นที่บนโต๊ะม้าหินอ่อนใต้ร่มไม้หน้าบ้านเพื่อหวังให้ลมโชยช่……
Dear Reader, we use the permissions associated with cookies to keep our website running smoothly and to provide you with personalized content that better meets your needs and ensure the best reading experience. At any time, you can change your permissions for the cookie settings below.
If you would like to learn more about our Cookie, you can click on Privacy Policy.
Waiting for the first comment……