กับดักรักยัยเลขาสุดเฉิ่ม
READING AGE 18+
ธีรัชดึงเธอเข้าหาอย่างรวดเร็ว มือข้างหนึ่งประคองต้นคอของเธอไว้ อีกข้างแตะแผ่นหลังเธออย่างอ่อนโยน
“ไม่ต้องขอโทษ” เสียงเขาแผ่วเบา แต่ชัดเจน
“ถ้าจะขอโทษ ก็ควรจะเป็นผมที่ต้องขอโทษริน”
และก่อนที่นีรินจะตอบอะไร เขาก็ก้มลง…
ริมฝีปากของเขาแตะลงบนของเธออีกครั้ง
อบอุ่น…มั่นคง…และแนบแน่นยิ่งกว่าครั้งก่อน
เธอเบิกตากว้าง แต่สุดท้ายกลับค่อยๆ ปิดมันลง
เหมือนถูกสะกดไว้ด้วยสัมผัสนั้น
ธีรัชจูบเธอราวกับกลัวจะเสียเธอไป
ราวกับต้องการจะย้ำว่า “เธอคือของเขา”
ไม่ใช่แค่เลขา…แต่เป็นคนสำคัญของหัวใจ
เขาผละออกเพียงนิด ปลายจมูกของทั้งสองยังแตะกันอยู่
“ถ้ายังเรียกบอสอีกจะถูกทำโทษแบบนี้อีก…” เขากระซิบ
Unfold
หลังจากทุกอย่างคลี่คลายลง ความวุ่นวายที่เคยโหมกระหน่ำก็เหลือเพียงความทรงจำ
ธีรัชไม่คิดจะซ่อนความรู้สึกของตัวเองอีกต่อไป เช้าวันหนึ่ง เขาพานีรินไปยังบ้านของมารดา
เพื่อแนะนำเธอในฐานะผู้หญิงที่เขาเลือกด้วยหัวใจ ไม่ใช่เพียงคนรัก
แต่คือคนที่จะเดินเคียงข้างเขาไปตลอดชีวิต เมื่อหญิงสูงวัยเห็นทั้งสองเดินเข้ามาพร้อมกัน
รอยยิ……
Waiting for the first comment……