Ep0 แนะนำตัวเราชื่อ มะนาว อายุ24 สูง169 หนัก58 เราเป็นคนอวบๆ เอะหรืออ้วน 😅 เรามีน้องชายอยู่1คน ชื่อเฟรช อายุ 21 ปี เป็นคนสูง หุ่นดี เราอยู่กับพ่อ แม่ น้องชาย ที่บ้านไม่รวยและก็ไม่ได้จน พอมี พอกิน พ่อเราจะห่วงเรามาก ส่วนแม่ก็ไม่ค่อยอะไรกับเราเพราะเขาเห็นว่าเราโตแร้ว จะห่วงน้องชายสะมากกว่า ส่วนพระเอกของเรื่อง ชื่อ มอส อายุ26 ปี มอสเป็นเหนือ สูง ขาว ดั้งโด่ง หญิงนางเยอะ ครอบครัวของมอสก็ไม่ได้ร่ำรวย มีพออยู่พอกิน มอสเป็นลูกชื่อคนเดียว แต่จะมีลูกคนละพ่อและก็คนละแม่ เอาง่ายคือพ่อกับแม่ของนางต่างคนต่างเคยมีลูกมาก่อน ก่อนที่จะมาเจอกันและมีมอส พี่ชายและพี่สาวคนละพ่อชื่อ ปุ๊ ป้อม ส่วนพี่ชายคนละแม่ชื่อ เอ
รักครั้งนี้มันเกิดจากการที่เราไปเที่ยวกับเพื่อน หลังจากที่ไม่ได้เที่ยวมานานณ ผับแห่งหนึ่ง อินัท : อุ้ยย วันนี้ฝนจะตกไหมอิพี่มะนาวมากับเพื่อนได้หลังจากที่โดนผัวชั่วๆกักตัวมานานอิไอซ์ : แหมมม อินัทมึงนี้ไม่ติดปั๋วเรยว่างั้นอินัท : เออ อย่างน้อยกุก้ไม่ได้เชื่อผัวขนาดเป็นควายป่ะล่ะ //มองมาที่เรา🙄เรา : พวกมึงจะกัดกุเพื่อ แต่ละคนพอๆกันเรยนะ ผัวพวกมึงก้มาคุมกันทั้งสองยังจะมากัดกูอีก//เรามองไปที่โต๊ะผัวเพื่อน🙄พวกมันจะทำแบบนี้ประจำ ถ้าออกมาเที่ยวผัวและเพื่อนผัวก้มาด้วย แต่จะนั่งแยกโต๊ะ ผัวอินัทชื่อเอ ผัวอิไอซ์ชื่อฟร้อง และเพื่อนพวกมันชื่อเต้ตอนแรกก้เพลงช้าพวกเราก้พากันนั่งกินยุโต๊ะ พอดึกหน่อยเพลงเร็ว ลุกเต้น เราก้เต้นไปไม่ได้สังเกตดูอะไร เต้นไปสักอินัทก้ชวนไปเข้าห้องน้ำ🚺 ห้องน้ำหญิงอินัท : พวกมึง เห็นโต๊ะผุ้ชายเสื้อดำมองเราป่ะเรา : โต๊ะไหนกุไม่เห็นๆเรย อิไอซ์ : เออกุก้ไม่เห็นอินัท : พวกมึงสังเกตุนะตอนออกไปเรา : มึงอย่าออกอาการอินัท ผัวมึงมองยูนะ กุบอกเรยถ้ามันเหนขึ้นมากุช่วยไม่ได้นะ อิไอซ์ : เออ มึงอย่าลืมว่าผัวมา เฉยๆไว้อินัท : พี่นาว มึงไปถามให้หน่อยสิ เห็นเขามองเรานานละนะ//หันมาหาเราเรา : อิบ้า จะให้กูถามอะไร กุไม่กล้าหรอก ไปๆเข้าห้องน้ำ ออกไปก้ทำตัวปกติ ถ้าเขามองจิงเดวเขาก้เข้ามาหาเอง และก้อย่าแรดคุยนะ ผัวพวกมึงอย่าลืมบอกก่อนนะไอซ์กะนัทเป็นเพื่อนกัน เกิดหลังเรา 1 ปี พอเข้าห้องน้ำเสร็จก้เดินออกมาและผ่านโต๊ะที่อินัทบอกว่าเขามอง อินัทก้สกิดเรากับอิไอซ์ เพื่อให้รุ้ว่าโต๊ะนี้แหละมอง พอถึงโต๊ะพวกเราก้มายืนเต้น สักพักฟร้องเดินมาบอกกับเอและเต้ก้เดินมาหาพวกเราฟร้อง : ดูนาฬิกาแร้วบอกไอซ์///ออกไปรออยุ่ข้างนอกนะ ร้านไส้ย่างข้างผับ เอ : ตี1นะนัท ตี1ออกไปหาที่ร้านไส้ย่างนัท : โอเค 👌3 คนนั้นก้เดินออกไป พวกเราก้กินกันต่อ กินไปสักพักไอซ์ก้หน้าแดง ตัวแดงร้อนไปหมดทั้งตัว เราก้ตกใจคิดว่าไอซ์ต้องโดนยาแน่เรย เรารีบชวนอินัทพาไอซ์ออกจากผับเรา : นัทป่ะ กลับกันดูอิไอซ์สิ พี่ว่ามันไม่ไหวหรอกแดงไปทั้งตัวแร้วอินัท : เออ กลับก็กลับ //ยกหมดแก้วก่อนเดินออกไปเรากับนัทกับไอซ์เดินไปหาพวกผุ้ชายที่ยุร้านไส้ย่าง ข้างผับฟร้อง : ทำไมไอซ์เปนแบบนี้//ลุกขึ้นจับแขนไอซ์เรา : ไม่รู้อ่ะกินยูดีๆมันก้ตัวร้อนและแดงขึ้นมาพี่เต้ : โดนยารึเปล่าอินัท : ไม่น่านะ ไม่มีคัยมาชนแก้วหรือเดินมาที่โต๊ะเลยนะเรา : พามันไปหาหมอเถอะ มันแดงมากเรยพวกเราเคยพาไอซ์ไปหาหมอ 🚑 ขึ้นฉุกเฉินเรยค่ะ พอถึงโรงพยาบาล พยาบาลก้มารับคนไข้พยาบาล : เป็นอะไรมาค่ะเรา : อ๋อ ยุดีๆเพื่อนก้ตัวแดงและตัวร้อนมากค่ะพยาบาลก้ซักประวัติและเข็นเข้าห้องฉุกเฉิน พยาบาล : ญาติรอข้างนอกนะคะพวกเราก้รอไอซ์อยู่ข้างนอก จนตี 4:56 นาที
Ep แนะนำตัว สวัสดีซีสสส ~~ ก่อนอื่นขอแนะนำตัวอย่างเป็นทางการ เราชื่อ แพรว อายุ 20 เป็นคนตัวเล็ก ผิวขาว เราสูง158 ซ.ม น้ำหนัก 48 ผมยาวถึงกลางหลัง แพรวมีพี่ชาย 1 คน ชื่อพี่เฟรม พี่เฟรมอายุห่างจากแพรว 2 ปี พี่เฟรมเป็นคนหน้าตาดีคนหนึ่งเลยก็ว่าได้ สาวๆมีไม่ขาด แต่พี่เฟรมไม่คบใครแบบจริงจังเลยสักคน และก็ไม่เคยพาใครมาบ้าน แพรวกับพี่เฟรมอยู่กันสองคน ส่วนพ่อแม่อยู่บ้านที่ต่างจังหวัด ฐานะครอบครัวเราสองคนก็พอมีอยู่บ้าง พ่อกับแม่จึงส่งเราสองคนมาเรียนที่กรุงเทพ พ่อกับแม่ซื้อบ้านที่กรุงเทพไว้ให้พวกเราอยู่ เพราะไม่อยากให้อยู่หอพัก กลัวแพรวอยู่ไม่ได้ด้วยแหละ เพราะแพรวไม่เคยอยู่คนเดียว เลยให้เราสองคนอยู่บ้านจะได้ดูแลกัน และจ้างแม่บ้านมาทำความสะอาดให้อาทิตย์ละครั้ง แพรวเรียนอยู่ปี 2 คณะบริหาร สาขาการจัดการ ส่วนพี่เฟรมเรียนอยู่ปี 4 คณะวิศวะ เราสองคนอยู่มหาลัยเดียวกัน เรากับพี่เฟรมจะไม่ค่อยยุ่งเรื่องส่วนตัวของกันและกัน เอาจริงๆพี่เฟรมเขาก็มีเพื่อนส่วนมากก็จะอยู่กับเพื่อน เราเลิกเรียนมาก็อยู่แต่ในห้อง เช้าวันจันทร์ ~ เสียงพี่เฟรมตะโกนเรียกเราให้ตื่นน แพรววววว แพรวววว ตื่นนนนนน คือเราเป็นคนที่นอนดึกตื่นสาย ถ้าพี่เฟรมไม่ปลุกคือสายตลอด แพรว : ตื่นแล้วว (ตะโกน) ก่อนจะลุกงัวเงียมานั่งทำใจก่อนจะอาบน้ำ พออาบน้ำเสร็จก็มานั่งแต่งหน้าแต่งตัวอยู่หน้ากระจก ระหว่างแต่งตัวแก้วก็ไลน์มา Line แก้ว : แพรวแกออกจากบ้านหรือยังแพรว : ยัง ทำไมหรอแก้ว : รถเสียว่ะ มารับได้ไหมแพรว : โอเค เดี๋ยวบอกพี่เฟรมแวะรับเรามีเพื่อนในกลุ่มสามคนที่สนิท มีแก้ว จูน ฝ้าย 3คนนี้คือที่สนิทที่สุด ไปไหนไปด้วยตลอด
ทำไมต้องเป็นแบบนี้ ทำไม น้ำขิงยืนจ้องมองหน้าจอมือถือทั้งน้ำตา เธอทำอะไรไม่ถูกทั้งงง ทั้งชาหน้าเหมือนโดนตบด้วยน้ำมือคนที่เธอรักและซื่อสัตย์ กับเขามาตลอด ในหัวก็คิดแต่เรื่องที่เกิดขึ้น เธอยืนร้องไห้อยู่แบบนั้นนานมาก เหมือนคนสติหลุด เธอไม่คิดมาก่อนว่าคนที่เธอรักและยอมเขาทุกอย่าง เขาจะทำแบบนี้กับเธอ เธอดึงสติกลับมาและส่งข้อความหาบาส ผู้ชายที่ทำให้เทอสติหลุดได้ขนาดนี้น้ำขิง💌ทำไมทำแบบนี้ ทำไมว่ะน้ำขิง💌เธอเคยนึกถึงความรู้สึกเราไหมน้ำขิง💌เธอรู้ไหมว่าเรารักเธอขนาดไหนทำไมยังทำได้น้ำขิง💌ตอบสิบาส เธอเคยนึกถึงความรู้สึกเราไหมน้ำขิง💌เธอเคยไหมสักนิดที่จะนึกถึงเรา ทำไมเธอทำได้ว่ะ หญิงสาวพร่ำเพ้อส่งข้อความหาบาส ผู้ชายที่เธอรักและเชื่อมาตลอดส่าเขาก็รักเธอ แต่มาวันนี้เขาทำเหมือนเธอเป็นอากาศ ไม่มีการตอบสนองใดๆจากบาส
Dear Reader, we use the permissions associated with cookies to keep our website running smoothly and to provide you with personalized content that better meets your needs and ensure the best reading experience. At any time, you can change your permissions for the cookie settings below.
If you would like to learn more about our Cookie, you can click on Privacy Policy.