I’m yours since the day we met เพียงพบคุณ
READING AGE 18+
ฉันพบเจอผู้ชายคนหนึ่งยืนสูบบุหรี่อยู่บนตึกคณะสถาปัตย์ แรงดึงดูดจากคนตรงหน้าตั้งแต่แวบแรกที่เห็นทำให้ฉันจับจ้องเขาอยู่หลายครั้ง เผลอไผลส่งยิ้มหวานละไมให้ด้วยในบางที
และแม้ว่า ‘เขา’ จะมีปฏิกิริยาในเชิงเหมือนจะสนใจกันกลับมาบ้าง แต่มันก็เบาบางเสียจนฉันคว้าน้ำเหลวกลับไป
เราห่างหายไปจากวงโคจรของกันและกัน
จนกระทั่ง…
“พี่จ้องซึงอีกแล้วนะคะ” ฉันเอ่ยอย่างอดรนทนไม่ไหวกับสายตาลุ่มลึกคู่นั้นที่ยังคงมองมาอย่างต่อเนื่อง “ที่ตึก’ ถาปัตย์วันนั้นก็ครั้งหนึ่งแล้ว”
จ้องแต่ไม่จีบจะจ้องทำไม!
“เรารู้ว่าพี่มองเราอยู่…ก็แปลว่าเราเองก็มองพี่เหมือนกันใช่ไหม”
“คือ…”
“แล้วเราให้ไลน์คนอื่นไปทำไมถ้างั้นอะ”
Unfold
เจ็ดปีต่อมา
@ KS University, คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการออกแบบ (Faculty of Architecture and Design)
“หนูอยากดูตงน้าน ๆ คุมพ่ออุ้มมม” เสียงใสแจ๋วของเด็กน้อยวัยสองขวบเศษฉุดรั้งให้ฉันหลุดจากห้วงภวังค์ความคิด ก่อนหลุบตามอง ‘น้องจันทร์เจ้า’ ลูกสาวเพียงคนเดียวของตนที่กำลังอ้าแขนกว้างให้ผู้เป็นพ่อแกอุ้มเพื่อดูวิวทิวทัศน์ ……
Waiting for the first comment……