PLAY ME LIKE A GAME, I'LL END YOU LIKE ONE.
READING AGE 18+
Hindi siya dapat lumapit.Alam niya ‘yon.Pero nandun siya—sobrang lapit—halos wala nang pagitan.“Don’t,” mahina niyang sabi.Hindi malinaw kung babala iyon…o pakiusap.Hindi umatras si Axton.Sa halip—lalo pa siyang lumapit.“Then stop me.”Tahimik.Isang segundo.Dalawa.At sa pagitan ng mga sandaling iyon—nawala ang lahat ng dahilan kung bakit hindi dapat mangyari ito.Hanggang sa—tuluyan nang nawala ang distansya sa pagitan nila.Pero sa mundo ni Sera—ang paglapit ay hindi simpleng desisyon.Ito ay panganib.Dahil bawat taong pinapayagan niyang lumapit—posibleng siya ring dahilan ng pagkawasak niya.There’s Axton—the one who refuses to let go… kahit alam niyang pwede siyang masunog kasama niya.And there’s Kael—the one who was never supposed to choose her… pero pinili pa rin siya, kahit kapalit ang lahat.Sa gitna ng gulo, pagtataksil, at digmaan—hindi lang buhay ang nakataya.Kundi ang puso—na matagal nang hindi dapat marunong magmahal.Because sometimes—the most dangerous thing isn’t the enemy in front of you—it’s the one standing close enoughto touch you…and still choosing to stay.
Unfold
May mga sugat na kayang gamutin.
Pero may mga sugat—
na kailangan ipaghiganti.
Maagang umaga.
Tahimik ang paligid.
Sumisilip ang araw sa bintana.
Sa loob ng kwarto—
nakahiga si Maya.
Mahina pa rin—
pero gising.
Sa tabi niya—
nakaupo si Sera.
Tahimik.
Hind……
Waiting for the first comment……