Parausan ni Angkol Carlos—POLY/SPG

Ninang V. Steamy Stories

“Narinig mo?” diretsong tanong ni Angkol Carlos. Umupo siya sa gilid ng kama.
Na-gets ko agad kaya tumango ako. Baka kasi lalo lang siyang magalit sa’kin kapag nagsinungaling pa ako. “P-pasensya na po, Angkol. Sabi po kasi ni Manang Lumen, dito ko raw ihatid.”
Hinilot niya ang sentido. “Sinabi ko na sa’yo kahapon na walang bakanteng trabaho dito sa bahay, ineng. Totoo ‘yon. Nakita mo naman siguro na kumpleto na ang mga tao rito. At Rica… hindi normal ang takbo ng bahay na ‘to. May mga babae dito na… kapalit ng tirahan at pera, may inaasahan ako sa kanila. Araw man o gabi. Hindi linis. Hindi laba. Kundi sila mismo.”
Lumunok ako. Na-gets ko agad ang ibig sabihin kahit hindi niya binigkas nang diretsahan. ‘Yong ‘may inaasahan ako sa kanila… araw man o gabi’ at ‘sila mismo’ ay klaro na sa’kin.
Nanlamig ang mga kamay ko.
“Alam kong naiintindihan mo ang sinasabi ko, ineng. At kung hindi mo kayang gawin, pasensiya na. Pero hindi kita mapapatira dito sa bahay ko. Puwede lang kitang tulungang maghanap ng ibang trabaho sa labas.”
Ayoko sa labas! Takot pa akong mag-isa dito sa Maynila. Paano kung ma-r*pe ako? O mapag-trip-an ng mga adik? Tulad ng nababalitaan ko sa TV.
Lumuhod ako sa harapan niya. “Angkol, kahit anong trabaho lang po. Maglalaba, magpupunas. Kahit walang sahod muna, okay lang po. Wala po akong ibang pupuntahan. Ayoko sa labas.”
Tumingin siya sa’kin nang matagal. “Kaya nga kita pinapili, ineng. Kasi kung papayag ka sa alok ko, hindi ka na ordinaryong kasambahay. Ibig sabihin, katawan mo ang magiging kapalit ng bubong at pagkain mo dito. Araw-araw. Gabi-gabi. Kaya mo ba ‘yon? Kasi ‘pag pumayag ka, wala nang atrasan. At ‘pag nagsisi ka, huli na.”
Tumahimik ako.
Kumabog ang dibdib ko. Naalala ko ang Tiyang Rosa na palaging nagsasabi na pabigat daw ako kaya pinalayas na niya. Alam kong hindi na niya ako tatanggapin kapag bumalik ako sa Cebu. Ayaw ko na ring bumalik sa pier. Maraming manyakis doon. Delikado ngayong dalagang dalaga na ako.
“Dahil mabait kang bata kaya bibigyan kita ng isang linggo para manatili nang libre sa bahay ko, wala kang ibang gagawin maliban sa pag-isipan mo ang inaalok ko,” sabi uli ni Angkol Carlos. Seryoso talaga siya. “At kapag oo ang sagot mo, buo ang loob mo dapat.
“Kasi gagamitin kita, ineng. Gagamitin kita para sa sarap at ginhawa ko. At wala kang karapatang tumanggi ‘pag nandito ka na sa loob ng kuwarto ko.”

Unfold