Latest Updated
สายลมหนาวเหน็บแห่งฤดูเหมันต์พัดกรรโชกผ่านลานดินกว้างของเขตบ้านพักข้าราชการ หอบเอาเศษใบไม้แห้งกรอบและฝุ่นผงให้หมุนวนลอยขึ้นสู่อากาศที่แสนจะขมุกขมัว ท้องฟ้าสีเทาหม่นทึบเบื้องบนไร้ซึ่งแสงสว่างจากดวงอาทิตย์ บรรยากาศที่เคยอื้ออึงไปด้วยเสียงด่าทอและเสียงปรบมือแห่งความชื่นชมเมื่อครู่ ค่อยๆ จางหายไปพร้อมกับร่างของบรรดาแม่บ้านและเพื่อนบ้านที่พากันหมุ……
Waiting for the first comment……