ตื่นมาอีกที เป็นนางเอกซะงั้น

มุน ดัล Romance

"อยากเขียนบทให้ฉันอ่อนแอดีนักใช่ไหม...งั้นมาเป็นนางเอกเองละกัน เหนื่อยแล้ว!"
เสียงก้องกังวานไปทั่วบริเวณความืดมิด ที่ภาพเบื้องหน้าบิดเบี้ยวไปหมด ไม่เหมือนกับสถานที่ที่คนจะสามารถอาศัยได้ เอวามองรอบๆ ตัว ดวงตาปรือเหมือนคนยังไม่ตื่นกลับเบิกกว้างขึ้น เมื่อรู้สึกว่าร่างกายของตนล่องลอยเหมือนอยู่ในสูญญากาศ ก่อนจะมองไปเบื้องหน้าที่หญิงสาวนิรนามกอดอกมองเธออยู่ ใบหน้าสวยที่เหมือนกับรูปปั้นยืนมองเธออย่างโกรธเคือง
"ใครกัน?"
"ฉัน...นางเอกของเธอไง"
"ฮะ?...เดี๋ยวๆนะ ที่นี่ที่ไหน?"
"ขอบ่นหน่อยเถอะ มีที่ไหนแต่งนิยายให้นางเอกอ่อนแอทำอะไรไม่เป็นสักอย่างแล้วจะใช้ชีวิตอยู่ยังไง"
"อะไร..ยังไง??"
"เชิญ ไปเป็นนางเอกเองเลยค่ะ"
สิ้นเสียงก้องกังวานของหญิงสาวนิรนามตรงหน้าก็มีแสงสว่างจ้าเข้ามากระทบของร่างทั้งสองจนแทบลืมตาไม่ได้ ก่อนทุกอย่างจะดับวูบลงไป...
ตู้มมมมมม!!!
"ข้าวปั้น!! มาทางนี้เร็ว!!"
"กะ...กรี๊ดดดดดดด!! ระเบิด!! อ๊ากกกกก!!"
ลืมตาขึ้นมาเห็นผู้คนมากมายต่อสู้กันอย่างดุเดือดทั้งปืนผาหน้าไม้และระเบิด พอมองดูรอบๆก็เห็นว่าอยู่กลางดงกระสุนเสียแล้ว ไหนจะเสียงทุ้มเข้มของชายหนุ่มรูปงามที่อยู่ไม่ไกลนัก แขนแกร่งข้างหนึ่งเอื้อมมาหาเธอแต่มืออีกข้างหนึ่งของเขากำลังถือปืน!! ...เชื่อใจได้ไหมเนี่ย เอวาเอ๊ย...แกมาอยู่ไหนเนี่ย!!.... หญิงสาวคิดสับสนวุ่นวายในใจ
"ข้าวปั้น!!"
"ใครวะข้าวปั้นน่ะ!! ฉันไม่ได้ชื่อข้าวปั้นโว๊ยยย!!"
"ก็เธอนั่นแหละ"
...เอ๊ะ...เดี๋ยวนะ...ข้าวปั้น?...มันชื่อคือของนางเอกนิยายของฉันนี่นา!!....

Unfold