Gri Düş
READING AGE 12+
Karanlık Nefes, yaşam için son çırpınışlarım... Ayağıma giydirilen prangalardan çok, bana çamurumu hatırlatan gözler tutsak ediyor beni, karanlığa. Nefes alıyordum, ona baktıkça. Ölüm kokan bir adam, hayat verebilir miydi bana?
Gece karasına karışmış, karanlık kokan bir soluktu ciğerlerime çektiğim. Karanlık Nefes diyordum, soluklarıma. Karanlığımdaki tek nefes, o oluyordu bir anda. Çamuruma yaklaşmasa da, yokluğu başkaydı. Yaşayamazdım onsuzlukta. Bu yüzdendi soluğum oluşu...
Unfold
Yaşananlar öyle bir yara açmıştı ki yüreğinde, kapanması zor, iyileşmesi imkânsızdı... Bu acıdan geriye yitik bir ruh kalmıştı yalnızca. Kayıptı ruhu Asya’nın. Bedeniydi yalnızca görünen. İçinin, yüreğinin sesine kulaklarını kapatmış sadece yaşamsal faaliyetlerini yerine getiriyordu. Ruhsuz bir şekilde. Ve donuklaşmıştı Asya. Ağlayamıyor, içinde……
Waiting for the first comment……