แม่สื่อสาว​ (นิยายชุดแม่สื่อ​ ตอน แม่สื่อสาว)​ FIRST​ &​ DREAME
Share:

แม่สื่อสาว​ (นิยายชุดแม่สื่อ​ ตอน แม่สื่อสาว)​ FIRST​ &​ DREAME

READING AGE 18+

Mirotic Romance

0 read

ความซวยบังเกิด! เมื่อหนุ่ม​ ๆ​ ดันหลงรัก​แม่สื่อซะเอง! ทว่า​งานนี้​ดันมีแต่เหล่า​ เสือ​ สิงห์​​ กระทิง​ แรด! ไม่พอ​ยัง​ถูก​​พวกนั้น​พา​กัน​ลงขัน​ ใคร​ฟัน​เธอ​ได้​ก่อน​ เอา​เงินพนันไป!
"กูเพิ่งรู้ว่าลูกค้าที่ว่าจ้างบริษัทของเราเป็นบริษัทของดรีม"
ผมบอกกับพวกมัน ก่อนที่ไอ้เตอร์จะเป็นคนถามต่อ
"ดรีมไหนวะ! มึงอย่าบอกนะว่ากำลังหมายถึงผู้หญิงที่มึงเคย..."
มันไม่พูดต่อ แต่ละไว้ในฐานที่เข้าใจ ซึ่งพวกมันรู้ดีอยู่แล้วว่าดรีม คือผู้หญิงที่พวกเราต่างพากันลงขันในกลุ่มว่าใครจะเป็นคนได้ฟันเธอก่อนกัน แล้วผมก็เป็นผู้โชคดีคนนั้นที่ได้เธอมาครอง
"เออ!" ผมพยักหน้าตอบ
"เฮ้ย! นี่พูดจริงป่ะเนี่ย" ไอ้เตอร์แม่งถามผม
"แล้วกูจะพูดเล่นทำเหี้ยไร!" ผมตอบกลับไป
ทว่าพวกแม่งกลับขมวดคิ้วท่าทางเหมือนไม่อยากเชื่อว่าลูกค้ารายนี้จะเป็นดรีม ผิดกับผมที่ไม่แปลกใจในเรื่องนี้เลย เพราะดรีมเคยบอกผมไว้แล้วว่าอยากเปิดบริษัทเป็นของตัวเอง และ แน่นอนว่าเธอทำได้ แถมทำได้ดีซะด้วย
"หายไปไหนมาตั้งสี่ปีวะ" ไอ้อ้อถามก่อนที่ไอ้พอร์ชจะเป็นคนถามขึ้นมาบ้าง
"แล้วสวยขึ้นป่ะ"
"สวย รวย แถมมีบอดี้การ์ดพ่วงมาด้วยอีกสองคน" ผมตอบ
"แปลว่าต้องสวยขึ้นมากเลยนะ ถึงได้มีบอดี้การ์ดตามมาคุม" ไอ้เตอร์ว่าพลางครุ่นคิด
"อืม...สวย สวยจนกูไม่อยากให้ใครเข้าใกล้เขาเลย"
"เป็นเอามากเลยนะ นี่มึงยังไม่ตัดใจอีกเหรอวะ มันผ่านมาตั้งสี่ปีแล้วนะเว้ย เขาอาจจะคบกับใครใหม่ไปแล้วก็ได้"
'ดูแม่ง! เพื่อนพวกนี้ ไม่เคยจะมีใครพูดให้กำลังใจผมเลย มีแต่จะคอยทับถม แต่ผมก็ไม่ได้สนใจพวกมันนักหรอก เพราะรู้ดีว่าพวกนี้พากันอิจฉาตาร้อนที่วันนั้นเป็นผมที่ได้ดรีมไปแทนที่จะเป็นพวกมัน โดยเฉพาะไอ้เชี้ยอ้อ'
"แต่ดรีมเป็นเมียกู!"
ผมบอกออกไป ถึงใครจะว่าหน้าด้านก็เถอะ
"มึงนี่เป็นเอามากว่ะ หายไปตั้งสี่ปี เขาไม่กลายเป็นเมียคนอื่นไปแล้วเหรอวะ"
"ไอ้เหี้ยพอร์ช...มึงหุบปากไปเลย!"
"หรือแม่งไม่จริงวะ มันตั้งสี่ปีเชียวนะเว้ยมึง"

Unfold

Tags: one-night standHEbossmafiaheir/heiressdramasweetbxgseriousoffice/work placedisappearanceaddicted to lovewild
Latest Updated
50 | END

สามวันต่อมา

• Perfect Dreame

ก๊อก ก๊อก ก๊อก ~

"ขออนุญาตค่ะ" เสียงของต้นหลิวดังขึ้นที่หน้าห้อง ก่อนที่ใครบางคนจะเดินเข้ามา

"วางเอกสารไว้ได้เลย เดี๋ยวฉันเซ็นเอง"

"ดรีม ?" เสียงที่เอ่ยชื่อขึ้นมาไม่ใช่เสียงของต้นหลิวทำให้ฉันต้องละสายตาจากแฟ้มเอกสารตรงหน้าแล้วเงยหน้าขึ้นมามองเจ้าของเสียงนั้น

"พิธ ?"

หมับ ! จ……

Comment

    Navigate with selected cookies

    Dear Reader, we use the permissions associated with cookies to keep our website running smoothly and to provide you with personalized content that better meets your needs and ensure the best reading experience. At any time, you can change your permissions for the cookie settings below.

    If you would like to learn more about our Cookie, you can click on Privacy Policy.