หิมะที่ยังไม่ละลาย : เงาหิมะใต้ต้นท้อ (ภาคอดีต)
READING AGE 12+
หิมะในปีนั้น ตกหนักกว่าทุกปี
ทั่วทั้งเมืองหลวงถูกปกคลุมด้วยสีขาวเย็นเยียบ ราวกับสวรรค์กำลังพยายามกลบซ่อนบางสิ่งเอาไว้ใต้ความเงียบงัน
ใต้ต้นท้อเก่าแก่ในจวนแม่ทัพ
เด็กหนุ่มคนหนึ่งยื่นปิ่นดอกท้อให้เด็กสาว พร้อมรอยยิ้มที่อ่อนโยนที่สุดในชีวิต
เขาเรียกนางว่า “น้องหญิง”
นางเรียกเขาว่า “พี่ใหญ่”
และไม่มีใครรู้เลยว่า หลายปีหลังจากนั้น คำเรียกธรรมดาเหล่านั้น จะกลายเป็นรอยแผลที่ไม่มีวันเลือนหายไปจากหัวใจของพวกเขาทั้งสามคน
ในยุคสมัยที่สงครามไม่เคยปรานีผู้ใด แม้แต่ความรัก… ก็ไม่อาจรอดพ้นจากโชคชะตา
ส่วนต้นท้อต้นนั้น ยังคงยืนอยู่ท่ามกลางหิมะ เฝ้ามองทุกสิ่งเงียบงัน ราวกับมันรู้ดีว่า ฤดูหนาวครั้งนี้ จะไม่มีใครกลับออกมาเหมือนเดิมอีกแล้ว
Unfold
ยามวิกาลในค่ายทหารรักษาพระนครฝั่งตะวันออกไม่เคยเงียบสนิท เสียงฝีเท้าของเวรยามที่ย่ำลงบนพื้นดินแฉะ เสียงโลหะกระทบกันเมื่อมีการสับเปลี่ยนกำลังพล และเสียงม้าศึกที่พ่นลมหายใจขับไล่ความหนาวเย็น ล้วนเป็นจังหวะชีวิตที่ดำเนินไปอย่างหยาบกระด้างและปราศจากความประณีต ลมวสันตฤดูที่พัดผ่านช่องเขาเข้ามาไม่ได้นำพากลิ่นหอมของดอกไม้เบ่งบาน ทว่ามันหอบเอากล……
Waiting for the first comment……