ONS คู่นอนคืนนั้น
READING AGE 18+
กับคนอื่นเขาใช้เข็มเพื่อรักษาโรค แต่กับเธอเขาใช้เข็มเพื่อรักษาความทรงจำ
เสียงหอบถี่ผสานกันของคนสองคนดังระงมภายในรถ เครื่องปรับอากาศที่ไม่ได้สาดความเย็นออกมาเพียงอย่างเดียวแต่สาดกลิ่นอายของความเป็นบุรุษที่ดูน่าค้นหาของเจ้าของรถออกมาด้วย ทว่าสิ่งเหล่านั้นกลับไม่ได้ช่วยอะไรเลย เมื่อความร้อนระอุจากการขยับตัวของร่างกายและการดิ้นพล่านจากอารมณ์กำหนัดถูกระบายออกมาเพิ่มระดับขึ้นเรื่อยๆ
“ถุงยางล่ะ”
เสียงหวานกังวานแต่แฝงความร้อนแรงกระซิบข้างหูคนใต้ร่างบนเบาะหลังพวงมาลัยที่ถูกปรับหงายลงไปแล้ว
“ในเก๊ะ”
มือหนาละจากสะโพกกลมกลึงที่ก่อนหน้านี้ทั้งบีบทั้งเคล้นไปเปิดเก๊ะคอนโซลหน้าหยิบกล่องถุงยางขนาดใหญ่ชนิดบางเป็นพิเศษออกมายื่นให้เธอ เธอรับไปถือไว้แต่โดยดีเพราะเข้าใจว่าเขาคงอยากให้ช่วยแกะ แต่พอเห็นว่ามันถูกใช้ไปแล้วแถมเหลือซองสุดท้ายใกล้จะหมดจึงปรายตามองเขา
“คุณนี่สำส่อนเหมือนกันนะ”
ร่างกายที่มีแอลกอฮอล์เข้าไปผสมเกินปริมาณที่ควรจะได้รับในตอนนี้ แน่นอนว่าพูดอะไรออกมามักจะเป็นตามความคิด แบบแพ้เสียงในหัวอย่างต้านไม่อยู่ พึมพำประโยคสั้นแต่ได้ใจความมาให้คนเมาอีกคนเลิกคิ้วสูง พลางยกยิ้มภายหลังและใช้มือหนาข้างเดิมเพิ่มแรงบีบสะโพกของคนพูดด้วยความหมั่นไส้
“แล้วไง คุณต่างจากผมตรงไหน?”
ย้อนถามประโยคที่ทำให้ร่างเล็กถึงกับชะงัก หากแต่ไม่ได้ทักท้วงนอกจากทำหน้าบึ้ง เธอดึงซองสุดท้ายออกมา ก่อนจะโยนกล่องเปล่าออกไปไกลตัว ก้มลงมองหน้าเขา เจ้าของตักแกร่งที่เธอกำลังนั่งทับอยู่ ตอนนี้ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าความต้องการของทั้งสองฝ่าย ผลจากการเสียดสีระหว่างแกนกลางลำตัวทั้งเขาและเธอมาเป็นพัก ถึงขนาดรับรู้ถึงความใหญ่โตโอ่อ่าที่ไม่สามารถหยุดอารมณ์กระสันที่กำลังโดนกระตุ้นขึ้นมาเรื่อยๆในตอนนี้ได้
“ไม่ต่าง ฉันรู้ตัวว่าเมา และตอนนี้ฉันก็ต้องการคุณ รีบทำให้เสร็จ จะได้รีบกลับ”
ประโยคนั้นเรียกเจ้าของดวงตาเร่าร้อนให้เหลือบขึ้นมาอีกครั้ง ในขณะเขาเองก็เมา แต่ยังอุตส่าห์บังคับเปลือกตาที่ปรือให้ลืมขึ้น เนื่องจากอยากเห็นหน้าของเธอให้ชัดๆ ผ่านม่านตาพร่ามัวนั้น ทว่าทันทีที่เห็นกลับปลุกความเป็นชายใต้ก้นเธอให้ผงาดขึ้นมาอีกเท่า
“ซี๊ด..คนสวย ผมรู้ครับว่าคุณต้องการผม ผมเองก็ต้องการคุณไม่ต่างกัน ดังนั้นช่วยยกก้นของคุณขึ้นแล้วจับของผมยัดใส่เข้าไปเร็วๆเลยเถอะ”
ไม่พูดเปล่า มือหนาพัลวันปลดเปลื้องเสื้อผ้าตัวเองไปด้วย ราวกับเสือกำลังหิวโหยที่เจอเหยื่ออันโอชะ ริมฝีปากตะโบมจูบไปทั่วทรวงอกอีกฝ่ายอย่างมูมมามทั้งที่มีเนื้อผ้าขวางกั้น ส่วนอีกคนก็ใช่ย่อย ความเมาก็มีส่วนทำให้ขาดสติและมีความกล้ามากเช่นกัน ถึงขนาดช่วยปลดกระดุมเสื้อให้เขา มีน้ำใจหวังเปิดทางเอื้ออำนวย เสมอกันเขาก็ถอดเสื้อของเธอ และเพียงแค่เสื้อตัวเล็กเนื้อผ้าบางไม่ได้ปกปิดภายในเท่าไหร่ ถูกถลกหลุดพ้นออกจากศีรษะ ผ่านรักแร้จนถึงปลายนิ้ว หน้าอกอวบอูมขาวเนียนก็ประจักษ์ต่อสายตาของเขา
ทว่า...
จู่ๆ โทรศัพท์เครื่องหรูข้างกายกลับดิ้นพล่าน เขามารู้ทีหลังว่ามันได้ถูกโยนไปอยู่บนเบาะข้างคนขับอย่างไม่ไยดีแถมไม่รู้ว่าตอนไหนนั้น ก็ตอนที่เห็นลำแสงสะท้อนขึ้นมาในความมืดภายในรถซึ่งติดเครื่องยนต์อยู่
“จะรับก่อนไหม”
เสียงหวานแหบพร่าเรียกสติและดวงตาที่กำลังขึงค้างเนื่องจากเห็นความตระการตาและสวยงามอยู่ตรงหน้าจนเหม่อลอยไปพัก ให้ฟื้นคืนชีพขึ้นมา
“ฮะ..” เขาชะงักละสายตาจากสองเต้าช้อนขึ้นมองเจ้าของ จากนั้นถึงจะกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ “อ๋อ.. งั้น..แปปนึงนะ”
ร่างเล็กเอนหลังไปหาพวงมาลัยช่วยเปิดทางให้เขาหยิบโทรศัพท์มากดรับสายได้ง่ายขึ้น ทว่าหลังกดรับคนทั้งคู่กลับเงียบกริบ เหมือนเขาเองไม่แน่ใจว่าใครโทรมา จึงรอให้ปลายพูดออกมาก่อน จากนั้นหัวคิ้วก็ถูกเลื่อนเข้ามาชนกัน
เมื่อเห็นท่าทางของเขาขรึมไป คนที่นั่งอยู่บนตักอย่างเธอที่เมาซึ่งก่อนหน้านี้ยังไม่สร่าง เหมือนจะต้องสร่าง หลังจากเขาตอบตกลงกับปลายสายและกดวาง แน่นอนว่าหญิงสาวจะไม่งุนงงเลยถ้าเขาไม่มองหน้า พร้อมกับติดกระดุมเสื้อกลับคืนให้
“โทษทีผมมีธุระด่วน”
เธอพอจะเดาออกตั้งแต่ได้ยินเสียงผู้หญิงแว่วดังออกมานอกสายแล้ว พลางแค่นหัวเราะ
“ทีหลัง..ถ้ามีเมียอยู่แล้ว ก็รักเมียสิ จะนอกใจเธอทำไม รู้ไหมทำแบบนี้ฉันพลอยรู้สึกบาปไปด้วยนะ”
ก่อนจะเปิดประตูและผลักออกไป ไม่รอให้เขาทักท้วง
“เดี๋ยวก่อน”
“ปล่อย”
“คุณชื่ออะไร ไว้คราวหน้าผมจะ..”
“คราวหน้าอะไร? ไม่มีแล้ว..ปล่อย ฉันจะลง”
เมื่อเห็นร่างเล็กกำลังโกรธและคิดว่าคุยยังไงก็ไม่รู้เรื่อง เขาจึงพยักหน้า ยินดีปล่อยแขนเรียวให้เธอลงไป หลังประตูปิดกลับเขาก็ปลดเบรกมือและออกรถไปเลยทันที โดยไม่คิดที่จะมองกระจกหลังไปยังร่างเล็กที่ยืนไม่สบอารมณ์ และเสยผมระบายความหงุดหงิดออกมาในตอนนี้
“บ้าจริง”
Unfold
สนามบินภูเก็ต
ในที่สุดเธอก็ยอมมากับเขา หลังนั่งเครื่องจากกรุงเทพมาลงสนามบิน ก่อนจะมีรถของทางโรงแรมมารับอีกที เธอและเขาเดินตีคู่กันมาพร้อมกับกระเป๋าเดินทางคนละใบ ที่กระเป๋าของเขาภายในนั้นไม่มีอะไรมากมายเลย จะมีก็แต่ของใช้จำเป็นและสำคัญ ที่เหลือหากจะต้องใช้จริงๆเหนือเมฆมักจะหาซื้อเอาภายหลัง เลือกแบบชนิดใช……
Dear Reader, we use the permissions associated with cookies to keep our website running smoothly and to provide you with personalized content that better meets your needs and ensure the best reading experience. At any time, you can change your permissions for the cookie settings below.
If you would like to learn more about our Cookie, you can click on Privacy Policy.
Waiting for the first comment……