Latest Updated
“ขอบใจเธอมากนะเรไร นึกว่าชาตินี้ฉันจะไม่ได้รับการให้อภัยจากเธอเสียแล้ว” ขวัญเรือนกุมมือของเรไรไว้ด้วยความซาบซึ้ง และปริ่มไปด้วยความดีใจ เหมือนได้ยกภูเขาออกจากอก
“ก็บอกแล้วไงว่าฉันทำเพื่อหลาน มาคิดๆ ดู เรามันก็ไม้ใกล้ฝั่ง จะอยู่ได้อีกกี่พรุ่งนี้ก็ไม่รู้ มัวแต่เก็บความขัดเคืองเอาไว้ก็รังแต่จะเกิดสนิมใจขึ้นมา จนไม่อาจตายอย่างเป็นสุข” คำพ……
Waiting for the first comment……