Friday กรุ่นไอกลิ่นไร่ชา

JAOTUNTEE ( ธัญญ์ธีร์ / ไป๋ลั่วเ YA&Teenfiction

“พะแพง” เด็กสาวสดใส ร่าเริง ที่ไม่เคยก้าวข้ามเส้นของโลกใบเดิม อยู่แต่ในกรอบที่ผู้ปกครองขีดไว้ให้ แต่ชื่นชอบจนหมกมุ่นอยู่กับใบชามาตั้งแต่เกิด
“พายุ” ชายหนุ่มเจ้าของไร่ชา Hill Tribe Tea ไร่ชาที่ใหญ่ที่สุดในภาคเหนือ ปากร้าย ขี้กวน และทำอะไรเกินคาดเดาทุกการกระทำ
การพบกันเพียงชั่วคราวในวันนั้น กลับกลายเป็นความผูกพันที่พยายามดึงเธอให้เข้าสู่โลกของเขาในวันนี้

///
พายุ : มีอะไรให้รับใช้หรือเปล่าครับ
เพียงพอ : อยากได้ห้องพักที่ดีที่สุดค่ะ ห้องที่เช้ามามองเห็นไร่ชากว้างที่สุด สูดกลิ่นใบชาได้ใกล้ที่สุด ราคาไม่เกี่ยง
พายุ : บังเอิญจังเลยครับ มีอยู่หนึ่งห้องพอดีเลย อยู่บนเนินเขาอีกลูกหนึ่ง ส่วนตัว เงียบสงบ แล้วก็มองเห็นไร่ชาได้ไกลสุดสายตา มีเครื่องอำนวยความสะดวกครบครัน และแถมคอร์สเดินเก็บชาให้ฟรีด้วยครับ
เพียงพอ : เอาห้องนั้นเลยค่ะ พักหนึ่งคืน
พายุ : ได้เลยครับ รบกวนขอบัตรประชาชนด้วยนะครับ
เพียงพอล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าควานหาอยู่ครู่หนึ่ง แต่แล้วก็ต้องชะงักทำสีหน้าสลดเล็กน้อยก่อนจะหันไปสะกิดเพื่อน
เพียงพอ : แพง.. ฉันลืมกระเป๋าตังค์ไว้ที่ห้อง
พะแพง : ไม่เป็นไรใช้ของฉันก็ได้
พูดจบเธอก็ล้วงบัตรออกจากกระเป๋าไปยื่นให้ ชายหนุ่มรับบัตรประชาชนไป มองชื่อบนหน้าบัตรอยู่นานกว่าปกติก่อนที่ริมฝีปากที่ดูจะนุ่มนิ่มนั้นยกยิ้มอย่างอารมณ์ดี
พายุ : พนิดา.. ชื่อน่ารักจังเลยนะครับ
พะแพงที่ได้ยินแบบนั้นก็ต้องขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มแห้ง ๆ ส่งไปให้
พายุ : เดี๋ยวพี่พาไปนะครับ
เพียงพอ : เอ่อ.. ไม่เก็บเงินก่อนเหรอคะ
เพราะดูเหมือนว่าเขาจะลืมเก็บเงินค่าห้องทำให้เพียงพอรีบถามแทรก แต่ชายหนุ่มกลับส่ายหน้าช้า ๆ พร้อมกับยิ้มยกมุมปากแบบที่เหมือนตั้งใจให้หัวใจคนดูนั้นหวั่นไหว
พายุ : ไม่เป็นไรครับ ห้องพักหลังนั้นเป็นห้องพักตากอากาศส่วนตัวของพี่เอง ไม่คิดเงิน
เขาตอบออกมาแบบนั้นพร้อมกับส่งสายตาที่หันไปจ้องพะแพงเต็ม ๆ หัวใจพะแพงเต้นแรงจนเธออดไม่ได้ที่จะเลิกคิ้วถามตรง ๆ
เพียงพอ : คนดี ๆ ที่ไหนจะมาให้ห้องพักตัวเองกับคนอื่นฟรี ๆ ต้องมีอะไรแน่เลยพะแพง
เพียงพอที่มองชายหนุ่มด้วยสายตาที่บอกออกมาว่าเขาดูไม่น่าไว้ใจ พร้อมกับกระซิบข้างหูพะแพงด้วยความเป็นห่วง
พะแพง : นี่พี่.. กำลังจะจีบหนูเหรอคะ

Unfold