Latest Updated
เช้าวันนั้น แสงแดดสาดส่องผ่านช่องหน้าต่างห้องผู้ป่วย พลางฉายลงบนผิวหน้าอัญเบา ๆ อัญลืมตาขึ้น แม้ร่างกายจะอ่อนล้าและเต็มไปด้วยความเจ็บปวด แต่หัวใจเต็มไปด้วยความสงบ อัญรู้ว่าเวลาที่เหลือไม่อาจวัดได้ แต่อัญมีความสุขทุกวินาทีที่มีอยู่
นนท์นั่งอยู่ข้างเตียง กุมมืออัญแน่นเหมือนทุกวัน ดวงตาของเขาแดงระเรื่อ น้ำตาไหลพรากแต่ยังคงพยายามยิ้ม
……
Waiting for the first comment……