พ่ายรักพระชายาที่รัก
READING AGE 16+
แต่เดิมเขาก็รำคาญว่าที่คู่หมั้นอยู่แล้ว ทั้งบอบบาง อ่อนแอและน่าเบื่อ แต่ทำไมนานวันเข้าถึงเริ่มขาดนางไม่ได้ “จะมากเกินไปแล้ว! ข้าอุตส่าห์ไปง้อถึงจวนแต่นางกลับหลบหน้าข้า อันลี่ซินเจ้าช่างน่าโมโหนัก!"
"อันลี่ซิน" บุตรีราชครูที่เย่อหยิ่ง เคร่งครัดในกฎระเบียบ สตรีสูงศักดิ์แห่งต้าซ่ง
"เว่ยซ่างเจวี๋ย" เว่ยอ๋องที่เป็นขุนพลแม่ทัพใหญ่แห่งดินแดนบูรพา
ดุดัน เด็ดขาดและไม่อ่อนโยน และไม่เคยหลงใหลในอิสตรี
“น่าเสียดายที่นางจะได้แต่งงานกับคนเช่นข้าซึ่งมิได้ชื่นชมบุปผาเท่าใดนัก
ดูท่าครานี้อันลี่ซินคงจะเป็นเพียงดอกเหมยที่อยู่ในแจกันทองเท่านั้น
จะคาดหวังให้ข้าหมั่นรดน้ำเพื่อให้บุปผางดงามตลอดเวลาหาได้ไม่”
นิยายเรื่องนี้เป็นแนวรัก โรแมนติกมีดราม่าเพียงเล็กน้อย
พระเอกเย่อหยิ่งดุจพยัคฆ์ คอหักเยี่ยงหมาในตอนท้าย
นางเอกของเรายอมตอนแรก ๆ
แต่เมื่อหมดความอดทนก็ทำให้เสือกลายเป็นหมาทันที
เรื่องนี้ไม่ได้มีปมซับซ้อนมากมาย
เน้นความสัมพันธ์ของตัวละครเป็นหลัก
หวังว่าจะถูกในนักอ่านทุกคนนะคะ
Unfold
ทั้งสองคำนับให้กันและหันไปคำนับให้ราชครูอันและฮูหยิน โบสีแดงมงคลถูกนำมาให้ทั้งคู่ถือเดินออกจากจวนสกุลอัน เพื่อรับตัวเจ้าสาวเข้าไปทำพิธีในวังหลวง
“ส่งตัวเจ้าสาว"
ขบวนเจ้าสาวค่อย ๆ เคลื่อนตัวออกจากจวนสกุลอันมุ่งหน้าเข้าวังหลวง เพื่อทำพิธีคำนับฟ้าดินที่ท้องพระโรงใหญ่ในวังหลวง
“คำนับที่หนึ่ง กราบไหว้ฟ้าดินผู้ถือกำเนิดทุกสรร……
Waiting for the first comment……