Rhythm of Life
READING AGE 18+
Sabi nila tayo ang may sariling choreography ng ating buhay, kagaya ng isang musika may iba't ibang lingwahe man pero i-isa ang gusto nitong sabihin— na tayo ay magpatuloy at huwag sumuko sa saliw ng buhay.
Ito ang storya ng buhay ni Cyril, isang batang babae na lumipad papuntang ibang bansa para makalimot sila ng mag-ama niya sa lungkot nang pagkawala ng kanyang ina dahil sa malubhang sakit.
Unti-unting nabago ang buhay niya, mula sa isang masayahin at puno ng sigla, ngayon ay nasa isang sulok. Umiiwas sa mga kamag-aral. Binubully siya sa kanilang paaralan maging sa kanilang bahay kung saan kasama naman niya ang bagong pamilya ng kanyang ama.
Sinubukan niyang sumali sa mga iba't ibang club organization sa kanilang paaralan ngunit hindi siya pinapalad dahil sa mga bullying kamag-aral.
Paano niya patutunayan na hindi sapat na dahilan ang lahing sinilangan para hindi matupad ang iyong pangarap?
Kaya niya bang patunayan sa lahat na siya ay may sariling tono sa buhay at hindi sumusunod sa choreography ng iba?
Paano naman kung main-love sa kanya ang MVP football player ng kanilang eskwelahan? Sa dami ng mga humabol dito, paano niya pagkakatiwalaan ang sinasabi niyang pagmamahal sa kanya kung maging ito naging dahilan din ng kanyang malungkot na highschool life?
Cyril Efil Cruz Story
Unfold
I eat my dinner quietly. Hindi kumikibo sa mga usapan nila. Nagtaas lang ako ng tingin kay daddy ng bigyan niya si Mason ng 300 dollars para sa pambili ng bagong skateboard. Napanguso na lang ako at hindi na kumibo.
Hindi naman talaga skateboard ang bibilin niya. At aanhin naman niya iyon? Sigurado magbubulakbol lang siya. Huminga a……
Dear Reader, we use the permissions associated with cookies to keep our website running smoothly and to provide you with personalized content that better meets your needs and ensure the best reading experience. At any time, you can change your permissions for the cookie settings below.
If you would like to learn more about our Cookie, you can click on Privacy Policy.
Waiting for the first comment……