MAVİM- KARANLIĞIN İÇİNDEKİ GÜNEŞ
READING AGE 18+
İstanbul’da bazı kapılar parayla, bazıları silahla açılırdı. Atlas Sancar içinse adını söylemek yeterliydi.
Limanların, servetin ve korkuyla örülmüş bir imparatorluğun sahibi olan Atlas, hayatındaki herkesin yerini kendisi belirlerdi. Kimin yaklaşacağına, kimin uzak duracağına, hangi gerçeğin konuşulup hangisinin susulacağına o karar verirdi. Beş yıldır sürdürdüğü evliliği bile, sevgiden çok Sancar soyadını korumak üzerine kurulmuş bir düzenden ibaretti.
Ta ki kızıl saçlı, mavi gözlü bir kadın karşısına çıkana kadar.
Aybilge Güneş, insanların söyleyemediklerini dinlemeyi meslek edinmiş bir klinik psikologdu. Atlas’ın sert bakışlarının ardına gizlediği yalnızlığı görebiliyor, herkesin çekindiği bu adamın karşısında kendi sözünü söyleyebiliyordu. Fakat aralarındaki çekim ne kadar güçlü olursa olsun, Aybilge’nin görmezden gelemeyeceği bir gerçek vardı:
Atlas’ın parmağındaki alyans.
O gece uzaklaşmak kendi kararıydı. Atlas’ı bir daha görmeyeceğini düşünmekse yanılgısı.
Çünkü kısa süre sonra kliniğinin kapısı açılacak ve unutmaya çalıştığı adam, yanında karısıyla birlikte karşısına oturacaktı.
Artık söylenmeyen her cümlenin, kaçırılan her bakışın bir anlamı vardı. Aybilge mesafesini korumaya çalışırken Atlas, ilk kez birini hayatında tutmak için gücünün yeterli olmadığını anlayacaktı.
Ama aralarındaki tek engel bir evlilik değildi.
Atlas’ın dünyasında sadakatin bedeli, ihanetin cezası vardı. Aybilge’nin geçmişindeyse kimsenin bilmesini istemediği gerçekler… Atlas, onu kendi karanlığından uzak tutmaya çalışırken asıl sorması gereken soruyu henüz bilmiyordu:
Aybilge gerçekten o karanlığın dışında mıydı?
Saklanan kimlikler, geçmişten uzanan hesaplar ve giderek büyüyen bir aşk, ikisini de kaçındıkları seçimlerle yüzleştirecekti. Birbirlerine yaklaşmak için yalnızca başkalarının yalanlarını değil, kendilerine söylediklerini de geride bırakmaları gerekecekti.
Atlas, onun mavi gözlerinde huzur bulduğunu sanıyordu.
Aybilge ise o huzuru bozabilecek bütün sırları taşıyordu.
Unfold
Aşağıda mutfaktan kızarmış ekmek kokusu geliyordu. Aybilge merdivenin son basamağında bir an durdu. Başını mutfağın olduğu tarafa çevirdi, sonra bana baktı. Kaşımı kaldırdım.
“Karar değiştirebilirsin.”
“Hayır.”
“Çok kararlısın.”
“Birazdan daha güzel olur.”
Mutfaktaki görevliye kahv……
Dear Reader, we use the permissions associated with cookies to keep our website running smoothly and to provide you with personalized content that better meets your needs and ensure the best reading experience. At any time, you can change your permissions for the cookie settings below.
If you would like to learn more about our Cookie, you can click on Privacy Policy.
Waiting for the first comment……