เมื่อหัวใจไม่ยอมเป็นแค่รุ่นน้อง

เปรมิกา LGBT+

เสียงนักศึกษาปีหนึ่งดังเจี๊ยวจ๊าวเต็มลานกิจกรรม ทุกคนต่างตื่นเต้นกับการปฐมนิเทศในเช้าวันแรก“น้อง ๆ มาตรงนี้เลยครับ!”เสียงรุ่นพี่ฝ่ายจัดกิจกรรมตะโกนเรียก เสียงสดใสคละกับเสียงหัวเราะท่ามกลางความวุ่นวายนั้น สายตาของ พาย รุ่นน้องปีหนึ่งตัวเล็ก ใบหน้าสดใส กลับเผลอหยุดอยู่ที่ใครบางคน…เขาเห็นผู้ชายคนหนึ่งยืนพิงเสาแขนไขว้ หน้าเรียบนิ่งดวงตาคมจ้องมองไปข้างหน้า ไม่ได้ส่งเสียง ไม่ได้ชวนคุยกับใครเหมือนรุ่นพี่คนอื่นเลยบรรยากาศรอบตัวเย็นจนคนเดินผ่านยังเผลอมอง“นั่นใครน่ะ… ทำไมหล่อขนาดนั้น” พายพึมพำเบา ๆ แก้มขึ้นสีโดยไม่รู้ตัวเพื่อนข้าง ๆ กระซิบกลับ “อ๋อ นั่นพี่คีร์ต ปีสาม คณะวิศวะน่ะ ขึ้นชื่อเลยว่าหน้านิ่ง เย็นชา พูดน้อย แต่เก่งโคตร ๆ”ใจพายเต้นแรงอย่างไม่มีเหตุผลเขาไม่รู้ว่าตัวเองเผลอมองอยู่นาน จนกระทั่งสายตาคมกริบของรุ่นพี่คนนั้นหันมาสบตรง ๆหัวใจพายเหมือนหยุดเต้นไปชั่วขณะแววตาที่เหมือนจะเย็นชานั้น กลับมีประกายอบอุ่นแฝงอยู่บาง ๆ ราวกับตั้งใจบอกว่า อย่ามองคนอื่น…มองฉันพอพายรีบก้มหน้าลง มือที่กำเสื้อแน่นสั่นเล็กน้อย ความรู้สึกประหลาดแผ่ซ่านไปทั่วร่างครั้งแรกที่ได้สบตา… เขารู้แล้วว่าคนคนนี้จะไม่ใช่แค่ “รุ่นพี่” ธรรมดา

Unfold