อย่าท้าทายคิลล์ ภาค2

sunshine-day YA&Teenfiction

ภาค 2 ของเรื่อง DNA ENGINEERอย่าท้าทายคิลล์ (เป็นภาคที่เสิร์ฟความฟินอย่างต่อเนื้อง)
"อย่าเอาตัวเองไปเสี่ยงอันตรายอีก!"
.
เรื่องย่อ : เมื่อจบเหตุการณ์เดิมพันแสนอันตรายที่สนามแข่งรถเถื่อน พวกเราก็เผา scarface bar ของสการ์จนแหลกเป็นจุณโดยเธอลืมไปเลยว่าเพื่อนใหม่อย่าง ‘อาโป’ ทำงานที่นั่น ด้วยความรู้สึกผิด
เธอจึงไปขอร้องให้คิลล์แฟนหนุ่มรุ่นพี่รับเพื่อนเข้าทำงานที่ผับของเขา
แต่คิลล์กลับปฏิเสธเสียงแข็งไม่มีทางยินยอมเลยแม้แต่น้อย อีกทั้งช่วงนี้เขาก็ดูยุ่งมาก
ด้วยความโมโหเธอเลยจัดการพาเพื่อนไปสมัครงานที่ผับอีกแห่งโดยหารู้ไม่ว่าที่นั่นคือคู่แข่งของผับคิลล์
(มารู้ทีหลัง)
.
งานนี้ถ้าผู้ชายบ้าบิ่นอย่างคิลล์รู้เข้า เขา ‘เอา’ เธอตายแน่!
----------------------------------------
SET DNAวิศวะ
สปอย~
.
"ยิ้มอะไร หรืออยากเข้าห้องพี่…ก็ดีนะ จะได้ไม่ข้ามไปข้ามมาให้วุ่นวาย" ขณะที่เธอกำลังเลื่อนคีย์การ์ดแตะตรงประตู เขาก็พาดแขนลงบนหัวไหล่บอบบาง ก่อนจะโน้มหน้าลงมากระซิบอย่างหยอกล้อ กลบความดุดันลงไปจนมิด…คิลล์ก็แค่หมาตัวโต
"มีแต่คนสติไม่ดีที่ข้ามระเบียงไปมา ประตูก็มีไม่ยักเข้า" เธอกลอกตาก่อนจะผลักประตูเข้าไปในห้อง ส่วนห้องของเขาก็อยู่ข้าง ๆ กันนี่แหละ คิลล์เลยชอบปีนระเบียงไปมาทั้งที่เข้าประตูได้
"ไม่รู้ไม่สน เข้าทางไหนก็เหมือนกันนั่นแหละแค่เป็นของเธอก็พอ"
"เข้าจริง ๆ มีทางเดียว" เมื่อเธอเอ่ยออกมาอย่างนั้นเขาก็แค่นเสียงหัวเราะ ก่อนจะเดินตามเข้ามา
"งั้นวันจะเข้าทางปกติที่ว่าก็แล้วกันโอ๊ย!"
"ทะลึ่ง" คิดว่าไม่รู้หรือไงว่าเขากำลังอาศัยช่องโหว่คำพูดของเธอ เพื่อลากมาเล่นเรื่องใต้สะดือ เธอจึงหันมาข่วนหน้าของเขาเบา ๆ
"เธอนี่มันดุขึ้นทุกวัน"
"นี่จะทำอะไรกรี๊ดดดด" คิลล์บ่นเบา ๆ ก่อนจะเสยผมของตัวเองขึ้นจนมันไม่เป็นทรง ก่อนจะย่อตัวเล็กน้อยเพื่ออุ้มร่างบางขึ้นมาไว้ในอ้อมแขน โดยที่เธอไม่ทันตั้งตัวสักนิด
"มันเขี้ยว"
"มันเขี้ยวแล้วอุ้ม?" เอะอะจะลากจะอุ้มอย่างเดียวเลย เธอบ่นในใจ ก่อนจะเชิดหน้ามองตอบเขาอย่างไม่หลบเลี่ยงหรือเขินอายเพราะหน้าอกของเธอกำลังบดเบียดแนบชิดอกแกร่ง จนเห็นลูกกระเดือกของคิลล์ขยับขึ้นลงอย่างเชื่องช้า
"มันเขี้ยวแล้วต้อง…" เขาเว้นจังหวะเล็กน้อย ก่อนจะขยับริมฝีปากกระซิบคำพูดนั้นเบา ๆ ตามแรงปรารถนา ทำให้เธอรู้สึกร้อนวูบวาบขึ้นมาพลางสบประสานสายตากับเขา
.

Unfold