Cracked Gear รอยร้าวใต้เกียร์

มุน ดัล Romance

...เรายังรักกันอยู่ไหม... หรือแค่อยู่เพราะยังไม่ได้เก็บกระเป๋าออกไปแค่นั้น...
ในคอนโดหรูที่เคยเป็นวิมานของความรัก วันนี้กลับเหลือเพียงความเงียบที่ดังที่สุด... เธอนั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์เพื่อเคลียร์งานจนดึกดื่น ในขณะที่ 'เขา' นอนไถโทรศัพท์อยู่บนเตียงเดียวกัน ทว่าระยะห่างกลับไกลกันเหมือนอยู่คนละโลก
เสียงแจ้งเตือนข้อความจากมือถือของเขาดังขึ้นในความมืด พร้อมกับรอยยิ้มมุมปากที่เขาไม่ได้มีให้เธอมานานแล้ว... เธอปรายสายตามองเพียงครู่ก่อนจะเอ่ยขึ้น
"ถ้าเบื่อกันมากนัก... ก็เลิกกันไปเลยไหม?" แฟนสาวถามด้วยเสียงที่พยายามไม่ให้สั่น หลังจากที่ความระแวงมันกัดกินใจจนเกินจะแบกรับ
"เออ เลิกดิ" เขาตอบกลับมาสั้นๆ โดยไม่แม้แต่จะละสายตาจากหน้าจอ สายตาเฉยชาคู่นั้นไม่มีร่องรอยของความเสียใจเหลืออยู่เลยสักนิด
แต่พอเธอจะเดินออกไปจริงๆ เขากลับรั้งเธอไว้ด้วยพันธนาการที่ไร้ความหมาย เราตกลงเลิกกัน... ทว่าเขากลับไม่เคยปล่อยเธอไปจริงๆ เขายังคงกักขังเธอไว้ในห้องเดิมๆ ด้วยสัมผัสที่เย็นเยียบและทำไปตามหน้าที่ ความสัมพันธ์ทางกายที่ปราศจากความรู้สึกแปรเปลี่ยนเป็นความทรมาน เราไม่ได้สบตากันมานานเป็นเดือน แม้ในยามที่ลมหายใจรดรินกัน ความผูกพันนั้นค่อยๆเลือนหายไป...
'เกียร์' ที่เขามอบให้ฉันในวันนั้น วันนี้มันกลับกลายเป็นเพียงเศษเหล็กที่มีรอยร้าวบาดลึก... ยิ่งฉันระแวง เขาก็ยิ่งรำคาญ ยิ่งฉันรั้ง เขาก็ยิ่งผลักไส
เมื่อความตื่นเต้นกับคนใหม่มีค่ามากกว่าความผูกพันของคนเก่า... ฉันควรจะทนอยู่กับฟันเฟืองที่พังพินาศนี้ต่อไป หรือควรจะรวบรวมเศษใจที่แตกละเอียดแล้วเดินจากไปเสียที

Unfold