35. Yere Düşen Namus?

Çok üzgünüm... Şerife'nin sahnesi beni çok zorladı cidden... Bir insanı ölmeyi tek çare görecek kadar sıkıştırmak... Ahhhhhhh... İçim yanıyor gerçekten. Bu arada sürekli o dönemi sorup soruşturduğum, doğulu komşularım Şerife'nin hikayesini anlattığında çok üzülmüştüm. Bir kaç yerinde oynamalar yaptım. Çünkü hikayenin asıl şekli çok daha acıydı. O kadın orada kendini öldürmüştü. Ama Şerife'ye mutlu bir gelecek vermek, kalemimin ona büyük bir borcu. Psikolojim hiç iyi değil. Gününn ikinci bölümü gelir mi bilmiyorum... Eğer iyi olursam devam ettireceğim. Yoksa yarın görüşmek üzere güzellerim... Hoşçakalın. Sizleri seviyorum...