3. Bölüm: Kırılan İnciler, Sönen Umutlar

Sevgili Okurlarım,Son Nefesimden Önce’nin bugüne kadarki en ağır, en yürek yakan bölümünün sonuna geldik. Ela’nın o küçük yaşta annesinden kalan tek hatırayı korumaya çalışırken abisinden yediği o ilk tokat, aslında onun ruhunun da ilk kırılışıydı. Melisa’nın sinsiliği bir aileyi un ufak ederken, Kaan’ın körlüğü hepimizin içini acıttı.Bölümün sonunda Ela’nın annesinin tablosuna dokunarak, "Beni neden yalnız bıraktın?" diye ağlaması ve yaklaşan ölümünü bir kaçış, bir kavuşma olarak görmesi içimi darmadağın etti. Ela adım adım sona yaklaşırken, bu acımasız aile gerçeği ne zaman öğrenecek? Sizce Ela annesine kavuşmadan önce Kaan hatasını anlayabilecek mi?Değerli yorumlarınızı ve teorilerinizi heyecanla bekliyorum. İyi ki varsınız.Sevgi ve hüzünle,Yazar Başak Hanım