2. Bölüm/ Öksüz Kalmak.

Hayatımda ilk defa bir bölümü yazarken ağladım. Gözlerime bir bir annem ile son anlarım geldi. Hayatım boyunca unutamayacağım acı bir andı. Ne o gece acı acı çalan telefonu unutabilirim ne de abimin bana o haberi güçlükle vermesini. Keşke annelerimiz ölümsüz olsaydı. Bu acıyı Ahu'mu yaşadı yoksa ben kendi içimdeki ateşi mi yazdım bilmiyorum...Hepinize keyifli okumalar dilerim diye başlardım her zaman ama bu sefer bunu diyemiyorum...