yazarRuba
Reads
UYARI!! Bu kitapta +18 cinsel içerikler detaylı anlatılmamıştır.. Argo yada küfür bulunsada tüm bölümlerde +18 yoktur... Rahatlıkla okuyabilirsiniz.. Bir kadının 16 yaşından başlayıp, 40 yaşına kadar süre gelen hayat hikayesini okumak isterseniz buyrun... Bize öğretilen en başından yanlıştı belkide.. İlkokulda mevsimleri öğretirken, önce ilkbahar gelirdi.. İlkbahar, yaz, sonbahar, kış.. Ama benim mevsimlerim hep sonbahardan başladı.. Önce yaprakların bir bir döküldü.. Yağmurlar yağdı.. İçimde fırtınalar koptu.. Kış gününde elimi tutup ısıtanım hiç olmadı.. Zemheride kaldım.. Soğuktan içim buz tuttu.. Kara kışlar yaşadım kimse görmedi.. Öldüm sandım da cenazemi gömmeye gelen olmadı.. Uzaklardan duyduğum o sesi kendi selam sandım.. Birinin bana el uzattığını düşündüm. Bir ses, bir nefes, bir “buradayım” aradım yıllarca. Meğer duyduğum şey, boşluğa çarpıp bana geri dönen kendi sesimmiş. Sonra anladım… İnsan bazen kalabalıkların içinde bile yapayalnız kalabiliyormuş. Yanında onlarca insan varken, bir tek kişinin eksikliği koskoca bir ömre yetebiliyormuş. Ben baharı hiç yaşayamadım. Tomurcuklanmadan kırıldım. Çiçek açamadan soldum. Güneşi görmeden gölgede büyüdüm. Herkesin “geçer” dediği şeyler bende geçmedi. Sadece içimde daha derin bir yere gömüldü..
Updated at
Reads
Benim hikayem roman olmazdı.. Yazsam okuyan olmaz.. Ama benim hikayem acılarıyla, zorluklarıyla gerçekti.. Kanadı defalarca kırılmış yorgun bir kelebek. Ne zaman uçmaya kalksam kanatlarımdan tutanlar oldu. Özgürlük bir kanat çırpınışı kadar yakınken, bana o fırsatı hiç vermediler
Updated at
Reads
Bir varmış, bir yokmuş.. diye başlar tüm masallar.. Zamanın birinde Diyarbakır'ın eski taş evlerinin gölgesinde, dar sokakların suskunluğu sakladığı küçük bir köyde, bir kız yaşarmış. Adı Sevda’ymış… Ama Sevda, yaşı büyüse de hiçbir zaman gerçekten büyüyememiş. Daha küçücük bir çocukken geçirdiği ağır bir hastalık, onun aklını zamanın bir yerinde durdurmuş… Bedeni yıllar geçtikçe değişmiş, büyümüş, sesi değişmiş, yüzü genç bir kıza dönüşmüş ama zihni… hâlâ o hasta yatağında oyuncak bebeğine sarılan küçük kızda kalmış. Köyde herkes onu tanırmış. “Yazık…” derlermiş arkasından. “Allah akıl versin… Şu güzellik keşke başkasında olsaydı,” diye iç geçirirlermiş. Ama kimse Sevda’nın dünyasını gerçekten bilmezmiş. Sevda için hayat çok basitmiş aslında. Bir kuş uçtuğunda sevinmek… Kelebek gördüğünde yerinde duramamak. Bir şeker verildiğinde mutlu olmak… Birinin sesini yükseltmesiyle korkudan köşeye sinmek… Onun için hayat bu kadarmış.. Her gördüğünü, herkesi severmiş.. Ama en çok da annesini severmiş. Annesi saçlarını okşadığında gözlerini kapatır, sanki dünya hiç kötü değilmiş gibi gülümsermiş. Herşeye gülümsediği gibi..
Updated at
Reads
Sana yanığım ama bu ateşi harlama Nalan Dizinin dibi çok güzel yer Ama yaşayamam ben orda Sen bahçesin, ben kasırga Çiçeklerin kopar burda Yapma Nalan Ben karşının taksisiyim Ömrünün 'Hay aksi!'siyim Olmaz Nalan Bak, ben yara gibiyim Gönlünde bi' yara gibiyim Nalan, sal beni gideyim Ömründe bi' kara meleğim Nalan
Updated at
Reads
Senem.. annesini hiç tanımadan büyümüş öksüz bir kız çocuğuydu.. Koca konakta ablasından başka kimsesi yoktu.. Babasına yüktü... Kardeşlerinin görmezden geldiğiydi.. Ama en zoru ise sevdiği adama külfet olmasıydı..
Updated at
Reads
"Bahtımın kara olduğunu daha on dokuz yaşımda anladım ben. Çok sevdiğim okulumu ikinci döneminde kırılan ayağım yüzünden bırakmak zorunda kaldım. Oysaki polis olacaktım ben.. Ama şimdi çokta hevesli olmasam da tekrardan üniversite okuyorum.. Ama kara bahtım bir türlü peşimi bırakmıyor" diyen Eylül Kara İhanet her zaman can yakar ama bu ihanet en sevdiğiniz kişiden geliyorsa acısı daha da katlanır.. Bu öyle bir ihanet ki onurumu, gururumu, çok sevdiğim mesleğimi elimden aldı. İki sene mi yapmadığım şeyler yüzünden hapiste geçirdim.. Ama şimdi kaybettiğim her şeyimi geri almadan bu şehirden gitmeyeceğim.. Ben Alparslan Bahtiyar bu hayatta bahtiyar olmadan göçüp gitmeyeceğim..
Updated at
Reads
........ Kader kimsenin bilmediği bir şey değildir aslında.. Bazen kaderimizi kendimiz belirleriz.. Yaptıklarımızla ve yapmadıklarımızla. Kader oyun oynar mı bilinmez. Ama ortada bir oyun varsa onu kader bozar.
Updated at
Reads
Kaçtım, hayatımın her anında bir şeylerden kaçtım. İnsan rüyaların da bile kaçar mı? Ben en çok rüyalarımdan kaçtım. Rüyalarımın gerçek olmaması için çok dua ettim ama olmadı. Ne kadar kaçarsan kaç. Ne kadar uzağa gidersen git kader peşini asla bırakmaz
Updated at
Reads
Her şey o gece başladı. Beni o karanlığın içinden kurtardığı gün.. Ölüm korkutmuyor.. Ölüm tatlı bir düş gibi insanın içini ısıtıyor. Ölmek bir dua, Ölmek için can atan binlerce insan... Ve ben o insanlardan sadece biriyim
Updated at
Reads
Nereye kadar kaçabileceksin benden? Ben istemediğim sürece bir adım uzağıma gidemiceksin. Her şey bitip ortaya çıkana kadar yanı başımda kalmak zorundasın. Bunu aklının bir köşesine güzelce kazı diyeceğimde, birazcık aklının olduğundan bile şüphem var.
Updated at
Dear Reader, we use the permissions associated with cookies to keep our website running smoothly and to provide you with personalized content that better meets your needs and ensure the best reading experience. At any time, you can change your permissions for the cookie settings below.
If you would like to learn more about our Cookie, you can click on Privacy Policy.