Suzzy Öz
ABOUT ME
ABOUT ME
STORY BY Suzzy Öz
CEO'NUN EMANET YEMİNİ
Reads
CEO’NUN EMANET YEMİNİ “Seni korumak için verdiğim her söz, tenine dokunma arzusuyla mühürlendiğim bir cehenneme dönüştü.” Demir Karahan; o, İstanbul’un silüetine hükmeden Karahan İmparatorluğu’nun tek hakimi. Cam ve çelikten örülü ofisinde dünyayı yönetirken, kalbini de aynı soğuk metalin arkasına hapsetti. Yıllar önce ölen dostunun mezarı başında bir yemin etti: “Kızın benim canımdır, ona gözüm gibi bakacağım.” Lavin onun için dokunulmazdı. O, Demir’in kirli dünyasındaki tek saf, tek temiz emanetti. Ta ki Lavin o kapıdan içeri girene kadar... Lavin; anneannesinin şefkatiyle büyütülen o masum kız çocuğu, şimdi Demir’in en büyük günahı olmaya kararlı bir kadın. Yıllarca Demir’in gölgesinde, onun sağladığı imkanlarla, ama her gece onun hayaliyle uyuyarak büyüdü. Lavin için Demir bir koruyucu değil; fethedilmesi gereken bir kale, tadılması gereken yasak bir meyveydi. Stajyer olarak adım attığı o plazada, Demir’in ona ördüğü "emanet" duvarlarını tek tek, teniyle yıkmaya kararlıydı. 45. Katta bir gece yarısı. Şehrin ışıkları ayaklarının altındayken, içerideki tek ışık arzunun harlanan ateşiydi. Demir, Lavin’in her yaklaşışında dostunun hayaline ihanet etmenin verdiği o yakıcı suçlulukla kavruluyordu. Ancak Lavin’in teninden yayılan o taze koku, adamın yıllardır bastırdığı vahşi koruyuculuk içgüdüsünü, dizginlenemez bir sahiplenme arzusuna dönüştürüyordu. Aralarındaki "vasi" bağı, şimdi onları birbirine bağlayan en erotik prangaydı. "Dokunma bana Lavin..." dedi Demir, sesi karanlık bir hırıltı gibi ofisin duvarlarında yankılanırken. "Eğer o sınırı geçersem, babanın emanetini bizzat ben kirletirim." Lavin, Demir’in sert göğsüne yaslanıp elini adamın kemerine indirdiğinde, gözlerindeki o tehlikeli parıltıyla fısıldadı: "Beni korumanı istemiyorum Demir. Senin olmak istiyorum.'' deyip elini pantolondan içeri soktu. ''Emanete hıyanet etmenin o karanlık hazzını iliklerinde hissetmeden bu odadan çıkamazsın. Yeminini boz ve bana gerçekten kim olduğunu göster." Sadakat, bir erkeğin arzusuna ne kadar karşı koyabilir? Verilen sözler, tutkuyla terlemiş bir tenin karşısında ne kadar hüküm sürebilir? Bazı emanetler, korunmak için değil; en büyük günahlarla kirletilmek için vardır. CEO’nun Emanet Yemini: İhanetin tadı, yasak aşkın ateşiyle pişer.
Updated at
KONTROLSÜZ ARZU +21
Reads
Bazı arzular sadece bakışla uyanır.O, göz göze geldiğinde başkalarının hayatına düşebilen bir kadın.Bir erkeğin geceye sakladığı sabırsızlığına.Bir kadının içinde bastırdığı isteğine.Çarşafların altında kalmış, söylenmemiş cümlelere.Bir bakış yeterlidir soyunmaya.Ve beden, akıldan önce karar verir.Kalbin hızlanışı…Karın boşluğunda yayılan sıcaklık…Bacakların arasında hafif bir kasılma ve doldurulması gereken ılık boşluk.Utançla karışık bir merak.Kendi evinde sessizdir.Eşi yanındadır ama istek uzaktadır.Dokunuşlar alışkanlık, bakışlar görev gibidir.Ta ki kalabalık bir yerde,yanlış bir adamın gözleriyle fazla uzun karşılaşana kadar.O an başka bir yatağa düşer. Burnunun tam ucunda yavaş yavaş yaklaşan bir adam. Kokusu bakışları yabancı ama sıcak.Tenler birbirine yakındır ama henüz değmez.Adamın nefesi ılık ılık dudaklarına çarpar kadının.Bacaklarında hissettiği iri, sert, sıcak el bacağının üzerinde gezinmeye başlar. Diz kapağından baldırlarına doğru yavaş yavaş ahenkle. O el durması gereken yerde durmaz…Ve o hissi öğrenir:İstenmenin sessiz hali. Bacak arasında hissettiği o ılık telaş.Bu kitap neyin nasıl yapıldığını anlatmaz.Daha tehlikelisini yapar:nasıl hissettirileceğini öğretir. Her noktada tamamlanan yapbozun nasıl hissettirdiğini iliklerinize kadar hissedeceğiniz bir hikaye bu.Bir erkeğin dikkatini yeniden kazanmanın,söylemeden istemenin,bakışla arzuyu büyütmenin yollarını fısıldar.Arzu sessizdir, arzu sıcaktır, arzu yaklaşır, arzu uslu usul içimize girer…
Updated at
MERAL HANIM'IN MUTFAK MASRAFLARI
Reads
Meral için hayat; sabahın altı buçuğunda kaynayan çaydanlığın fokurtusu, ütü buharında dağılan hayaller ve her akşam kurulan o kusursuz sofralardan ibaretti. On beş yıl boyunca o mutfakta sadece yemek pişirmedi; sabrını usul usul demledi, sessizliğini fırına verdi, hüzünlerini tencerenin dibinde yaktı. Eşinin bir gülümsemesi için en güzel sofraları kurdu, çocuklarının geleceği için kendi gençliğinden vazgeçti. O, bu evin her şeyiydi ama aslında hiç kimsesiydi. Her akşam aynı soru yankılandı o duvarlarda: "Meral, tuzluk nerede?" Tuzluk, her zaman adamın tam önündeydi; Meral’in emeği gibi, varlığı gibi, hayatın tüm tadı ve tuzu gibi... Ama adam ne tuzu gördü ne de o tuzu oraya koyan kadını. Meral'in sadakati, eşinin ihanetini keşfettiği o karanlık güne kadar sürdü. Kendi kurduğu o küçük dünyanın aslında bir yalan üzerine inşa edildiğini anladığında, Meral köklü bir varoluş inşa etmeye karar verdi. O gün, o pek kıymetli porselen tabaklarını bilerek yere bıraktı. Çünkü anladı ki; bir kadının mutfak masrafı sadece domates, biber ya da un değilmiş. Bir kadının asıl masrafı; sustuğu kelimeler, yutkunduğu hayaller ve başkaları için harcadığı ömrüymüş. Bu kitap; çeyiz sandıklarına sığmayan kederlerin, "idare et" denilerek bastırılan öfkelerin ve "artık yeter" diyen bir kadının başkaldırı hikayesi. Meral o mutfaktan çıkıyor; ama bu kez elinde bir tepsiyle değil, yıllardır sakladığı o kırmızı elbisesi ve kendi elleriyle kazandığı özgürlüğüyle. Suzzy Öz’den; içimizden bir kadının, hepimizin sustuğu yerden konuşan, sarsıcı bir uyanışın romanı.
Updated at