ครีบปลาวาฬ
ABOUT ME
ABOUT ME
STORY BY ครีบปลาวาฬ
รีเทิร์นรักนายแบดบอย
Reads
เธอจะทำยังไงเมื่อแฟนเก่าที่เลิกกันไปนาน จู่ๆ ก็มาปรากฏตัวต่อหน้าแล้วพูดกับเธอว่า "เลิกยุ่งกับเพื่อนฉันซะ!" เหอะ….นี่เขาคิดว่าตัวเองเป็นใครกัน? แล้วคิดเหรอว่าคนแบบเธอต้องทำตามคำสั่งของผู้ชายสารเลวที่นอกใจเธอน่ะ ฝันเอาชาติหน้าเถอะ!
Updated at
แฟนคนแรก
Reads
เมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาพบหนุ่มหล่อลุคไฮโซนอนเปลือยเปล่าอยู่ข้างกาย พร้อมกับความทรงจำเร่าร้อนของเมื่อคืนประดังประเดเข้ามาในหัว เธอก็รู้ได้ทันทีเลยว่าเงิน 1,500 บาท ที่เธอต้องใช้กินอยู่ทั้งเดือนไม่พอจ่ายค่าตัวของเขา ดังนั้น... “หนูขอโทษนะคะ” “...” เธออาศัยตอนที่เขาหลับ กัดฟันหยิบแบงก์พันด้วยมือสั่นเทาวางลงบนโต๊ะแล้วชิงหนีไปอย่างไม่คิดชีวิต
Updated at
พันธนาการพลาดรัก
Reads
ความเมาเป็นเหตุทำให้สาวโสดหมาดๆ ได้ร่วมใช้ค่ำคืนสุดพิเศษกับชายหนุ่มที่หล่อและมีอิทธิพลมากคนหนึ่ง เธอคิดว่าเรื่องจะจบแต่ในท้องกลับมีทายาทของเขาถือกำเนิดขึ้น ***** ตัวอย่างบางส่วน***** “น่าแปลกจังที่คุณหนูไม่กลัว ดูสิครับนายท่าน คุณหนูยิ้มให้...” ซีอัสเงยหน้าจากคนในอ้อมแขนขึ้นมองนายท่าน ตั้งใจจะพยักพเยิดหน้าให้อีกฝ่ายมองดูความน่ารักของหนูก็พลันต้องชะงัก ลูเซิร์นมองตาขวางพร้อมออร่าอำมหิตอันมืดดำ “นายท่านอุ้มคุณหนูดีไหมครับ” “ทำไมฉันต้องอุ้ม” อีกแล้ว พอให้อุ้มก็ปฏิเสธ แล้วพอเขาอุ้มก็ไม่พอใจแต่ก็ไม่ยอมอุ้มลูกเด็ดขาด “บางทีคุณหนูอาจจะอยากอยู่ในอ้อมกอดของพ่อก็ได้นะครับ” คำพูดของซีอัสทำให้ส่วนลึกในดวงตาคมกริบสั่นไหว และตอนนั้นเองที่ลูเซิร์นถอนหายใจหนักๆ ลุกขึ้นเดินไปหาลูกสาวซึ่งนอนอยู่ในอ้อมแขนของซีอัส มันก็ช่วยไม่ได้นะถ้าลัลน์ลลิตอยากให้พ่ออุ้มมากขนาดนั้น ทว่า... “ทำไม เธออยากให้ฉันอุ้มเหรอ” คำพูดไม่ได้มีเจตนาร้ายแต่สีหน้าและน้ำเสียงแสดงออกตรงกันข้าม เหมือนยืนอยู่ตรงหน้าศัตรู เล็งปืนจ่อหัวแล้วถามว่า ‘มึงมีปัญหาอะไร อยากตายด้วยกระสุนของกูงั้นเหรอ’ นายท่านน่ากลัวเกินไปแล้ว ลัลน์ลลิตเบะปาก หายใจฮึดฮัด บนใบหน้าเริ่มมีสีแดงกระจายตัวก่อนจะริมฝีปากเล็กจิ้มลิ้มจะแผดเสียงร้องไห้งอแง “แง้!! แง้!!” “น่ารำคาญ หุบปากซะ” “นายท่าน” “ทำไม” “นายท่านทำแบบนี้ไม่ถูกต้อง” “เยอะสิ่ง” “แง้!! แง้!!” “ยังไม่หุบปากอีก” “ผมจะพาคุณหนูไปหาคุณผู้หญิง” “นายกำลังบอกฉันทางอ้อมว่าฉันไม่มีปัญญาเลี้ยงลูกงั้นเหรอ” “หรือนายท่านจะปลอบ?” ซีอัสเลือกที่จะถามแทนที่จะตอบ สิ่งที่ได้จากลูเซิร์นคือ... การยักไหล่อย่างไม่แยแสเหมือนจะบอกว่าอยากทำอะไรก็ทำ เพราะเขาจะไม่ทำอะไรทั้งนั้น
Updated at
วายร้ายคลั่งรัก
Reads
ฉันไม่เคยได้รับแม้แต่เศษเสี้ยวความสนใจจากเขาเลยด้วยซ้ำ ต่อให้พยายามเรียกร้องมากเท่าไร สุดท้ายสิ่งที่ได้กลับคืนมาคือ...ความว่างเปล่าแสนเย็นชา และความจริงที่ว่าเขาไม่ได้รักฉัน รู้ทั้งรู้ แต่ยังปล่อยตัวปล่อยใจให้เขาเหยียบย่ำซ้ำไปซ้ำมาเหมือนคนโง่ เลิกได้แล้ว ได้โปรดทะนุถนอมและรักตัวเองสักทีเถอะ อย่าทำตัวน่าสมเพชไปมากกว่านี้อีกเลย ไม่เห็นหรือไงว่าทุกคนที่นี่กำลังมองเธอด้วยแววตาเหยียดหยาม และในวินาทีนั้นเอง ฉันรู้สึกราวกับมีมือของใครสักคนฉุดกระชากออกจากโซ่พันธนาการ มองคนตรงหน้าแล้วแค่นเสียงหัวเราะอย่างไม่ยินดียินร้าย เอาล่ะอลิซ มันถึงเวลาที่ควร ‘พอ’ สักทีกับความสัมพันธ์ที่ต้องเป็นฝ่ายวิ่งไล่ตาม ฉันควรเริ่มต้นใหม่ แต่เอ๊ะ!!? ทำไมผู้ชายคนใหม่ของฉันมันถึงได้... “โอ๊ยยย!!” “ร้องทำไม” “มะ...มีดบาด” “อืม” เขาเลียเลือดสดๆ ที่ไหลอาบน้ำแล้วดูดบาดแผลแทนการห้ามเลือด มันไม่ใช่วิธีที่ถูกต้องและฉันรู้สึกกลัว “ทำแผล ฉันต้องทำแผล” “ทำให้อยู่นี่ไง” “ไม่ใช่แบบนี้” “เอาใจยากจัง” “ฉันไม่ได้เอาใจยากแต่พี่มันโรคจิต คนโดนมีดบาดก็ควรใส่ยาทำแผลสิ ใครเขาดูดเลือดกันแบบนี้บ้าง” “ไม่อยากให้พี่ดูดเลือดแล้วหนูอยากให้พี่ดูดอะไรล่ะ”
Updated at
![อย่าเล่นกับดิน เดี๋ยวมันจะแปดเปื้อนคุณนะครับ [อ่านฟรี]](https://assets.dreame.com/cover/2026/06/28/20710413350707240966a40772bb5ba1.png)
อย่าเล่นกับดิน เดี๋ยวมันจะแปดเปื้อนคุณนะครับ [อ่านฟรี]
Reads
“ด...ดิน” หยาดทิพย์เค้นเสียงออกจากลำคออย่างยากลำบาก ไม่ว่าเขาจะมาหาเธอด้วยเหตุผลอะไร แต่เขาไม่ควรจะมาทำตัวหยาบคายกับเธอแบบนี้นะ ดังนั้นเธอจึงคิดว่าจะตักเตือนเขาในฐานะอาจารย์สักหน่อย นั่นคือสิ่งที่เธอคิด แต่มันจะง่ายแบบที่เธอคิดจริงอย่างนั้นเหรอ? หึ! คิดง่ายเกินไปแล้วหยาดทิพย์ “มันเสียเวลาผมนะที่ต้องมาตามคุณน่ะ” “ฉ...ฉัน ฉันเป็นอาจารย์” “แล้วไง ผมไม่ใช่นักศึกษาของมหา’ลัยนี้สักหน่อย” ถึงพี่สะใภ้จะเรียนอยู่ที่นี่ก็เถอะนะ เขามองผู้หญิงที่แต่งตัวเฉิ่มเชยตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าก่อนจะเปิดปากเอ่ยต่อว่า “คุณเองก็ไม่ใช่อาจารย์ผมด้วย เพราะไม่มีอาจารย์ที่ไหนเขานอนกับลูกศิษย์ของตัวเองหรอกนะ”
Updated at
หวานใจจอมมาร
Reads
“แด็ดเอาอะไรคิดที่จะให้ผมแต่งงานกับคนไม่มีหัวนอนปลายเท้า” อเล็กซาเวียร์ถามอย่างคนมีอารมณ์ เขานั่งไม่ติดเก้าอี้จนต้องลุกขึ้นยืน ดวงตาคมมองไปยังผู้เป็นพ่อที่นอนนิ่งอยู่บนเตียงนอนผู้ป่วยในโรงพยาบาล ปกติแล้วอเล็กซาเวียร์ไม่ใช่คนที่ดูถูกคน แต่ยกเว้นจอมขวัญไว้ในกรณีพิเศษเพราะเธอจะมาพรากเอาอิสระของเขาไป และอเล็กซาเวียร์ก็ไม่ถูกชะตากับจอมขวัญสุดๆ เลยด้วย “เดซี่เป็นเด็กน่ารัก” “เฉิ่มเชยแบบนั้นใครจะไปเอาลง แม้แต่ปิดไฟเอาผมยังสะอิดสะเอียด” “ซาเวียร์” ผู้เป็นพ่อปรามลูกชายเสียงเข้มแต่อเล็กซาเวียร์หาได้สนใจไม่ “ก็ผมไม่ชอบเธอ” “แล้วผู้หญิงที่ชอบทำตัวเยี่ยงโสเภณีที่แกควงๆ อยู่นั่นดีนักหรือยังไง” “ก็ดีกว่าแซ่บกว่ายัยเฉิ่มของแด็ดก็แล้วกัน” “ยังไงแกก็ต้องแต่ง อย่าคิดว่าแกขึ้นเป็นใหญ่แล้วฉันจะทำให้แกจมลงไม่ได้ ฉันสร้างแกขึ้นมาได้ฉันก็ทำลายแกได้เหมือนกัน” อเล็กซาเวียร์มองหน้าผู้เป็นพ่ออย่างไม่อยากเชื่อเลยว่าเขาจะได้ยินคำพูดพวกนี้หลุดออกมาจากปากผู้เป็นพ่อ ยัยเฉิ่มนั่นมีดีอะไรนะ ไม่เห็นจะมีคุณสมบัติที่เหมาะสมกับเขาเลยสักนิดเดียว อเล็กซาเวียร์นึกถึงยัยเฉิ่มจากนั้นเขาก็รู้สึกหัวเสียหนักกว่าเดิม นี่เขาต้องเอาเธอมาเป็นเมียจริงๆ เหรอเนี่ย?
Updated at
อ้อนรักพ่อทูนหัว
Reads
นิโคลัสมองสาวน้อยตรงหน้า เขากระแอมแก้อาการประหม่าทำอะไรไม่ถูก นิโคลัสไม่รู้ว่าควรอยู่ในห้องนี้หรือเขาควรยืนเฝ้าดูเธอทายาดีเผื่อมีอะไรให้ช่วยเหลือ แต่อันดามันก็บอกแล้วว่าเธอจะทายาเอง ซึ่งก็ไม่รู้ว่าตัวเขานั่นเป็นบ้าอะไรถึงทำไม่เข้าใจแล้วยังจะถามโง่ๆ เหมือนคนไม่เข้าใจภาษาคน “อันดามีอะไรให้ปาป๊าช่วยหรือเปล่า” “ไม่ค่ะ อันดาไม่เป็นอะไรมาก ปาป๊ากลับไปพักผ่อนเถอะค่ะ” แม้เธอจะดี้ด้ากับความห่วงใยของนิโคลัสที่มีให้แต่อันดามันต้องไม่แสดงอาการออกหน้าออกตา วันนี้พอแค่นี้….เกรงว่าหากไม่พอแค่นี้หัวใจของปาป๊าสุดที่รักอาจจะวายถึงขั้นทำให้ตายได้ อันดามันต้องการอ่อยให้ปาป๊าของเธอมีความปลอดภัย “แน่ใจนะ” “ค่ะ” “อย่างนั้น….ถ้ามีอะไรเรียกปาป๊าได้เลยนะ เรียกได้ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงปาป๊าจะไม่ล็อกประตู” คำพูดของเขาคล้ายชี้โพรงให้กระลอกอย่างไรอย่างนั้น อันดามันต้องข่มใจตัวเองเอาไว้ เธอปั้นยิ้มหวานส่งไปให้ในใจอยากบอกเหลือเกินว่าอยากนอนด้วย อยากให้ดูแลเอาอกเอาใจ แต่ไม่สามารถทำได้ สาวน้อยต้องเว้นระยะห่างให้ปาป๊าสุดหล่อหายใจโล่งอกเสียบ้าง “ถ้ามีอะไรอันดาจะเรียกปาป๊าเสียงดังเลยค่ะ” “ดีมาก ถ้าอย่างนั้นปาป๊าขอตัวนะครับ” “ฝันดีค่ะปาป๊า” “ฝันดีลูกรัก” ริมฝีปากหนาประทับจุมพิตอ่อนโยนลงบนหน้าผากนูน อันดามันมีร้อยยิ้มเจื่อนเพราะคำพูดที่ออกมาจากปากของนิโคลัส แต่เขาไม่อาจเห็นมันได้เมื่ออันดามันเป็นสาวน้อยช่างปั้น(หมายถึงปั้นหน้าเก่ง) คล้อยหลังของนิโคลัสไปเพียงนิดสาวน้อยลุกขึ้นจากที่นอนรวดเร็ว “ลูกรัก? ไม่อยากจะอยากเป็นลูกรักสักหน่อย อยากเป็นที่รักต่างหากล่ะ ปาป๊านี่ไม่เข้าใจเอาซะเลยอันดาเซ็ง!”
Updated at
สองทางรัก
Reads
เสน่ห์ของเธอดึงดูดผู้ชายสองคนที่เป็นศัตรูกันให้เข้ามาในชีวิต จนก่อให้เกิดความสัมพันธ์ซับซ้อนขึ้น แล้วเธอจะเลือกทางไหนเมื่อ... ‘คนนั้นก็ใช่ อีกคนก็โดน’ *****เนื้อหาบางส่วน “โมนา” พวกเขามาแล้ว เสือสองตัวอยู่ถ้ำเดียวกันไม่ได้และต้องการแย่งชิงเธอไปเป็นของคนหนึ่งคนใดแต่เพียงผู้เดียวเท่านั้น พวกเขาใช้มือข้างหนึ่งจับแขนเรียวคนละข้างและใช้แขนแข็งแกร่งโอบกอดรอบเอว แสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของอย่างถือสิทธิ์ ป้องกันเหยื่อโอชะจากนักล่าตัวอื่นที่อยู่นอกสังเวียน “บอส / พยัคฆ์” “ทำไมถึงเรียกมันก่อนฉันล่ะ” “ไม่น่าถาม บ่งบอกถึงความสำคัญที่มีมากกว่ายังไงล่ะ” ค่อนข้างเหนือความคาดหมาย แค่ลงมาเต้นยักย้ายส่ายสะโพกนิดๆ หน่อยๆ พวกเขาซึ่งมีความอดทนสูงกว่าผู้ชายทั่วไปและมาดเยอะ ถึงกับเสียการควบคุมตัวเองลงมาหาเธอแบบเปิดเผย หรือเพราะนี่คือสงครามจึงจำเป็นต้องถือคติ ‘ด้านได้ อายอด’ ไม่ใช่หรอก ความจริงพวกเขาทนมามากจนหมดความอดทนต่างหากล่ะ วันเวลาล่วงเลยผ่านไปหากไม่เข้าหาตอนนี้มีหวังได้ชวดอีกแน่ ต่างคนต่างไม่อยากพ่ายแพ้ เพื่อชัยชนะพวกเขาทำได้ทุกอย่าง “มีธุระ?” “มี” พยัคฆ์ตอบ “เราไปหาที่คุยกันสองคนดีกว่านะโมนา” เทรซิสผลักไสพยักไปเป็นส่วนเกิน ดวงตาคมกริบดุจอาวุธสังหารสองคู่ฟาดฟันกันดุเดือด หญิงสาวเพียงหนึ่งเดียวมองซ้ายทีขวาทีจนเริ่มตาลาย ไม่รู้จะจัดการชายหนุ่มยังไง ดูเหมือนไม่ใช่คนที่หากใครห้ามแล้วจะยอมฟัง หรือจะลองวิธีนี้ดีนะ? ชั่วพริบตานั้นความคิดดีๆ พลันผุดขึ้นในหัว โมนากระหยิ่มยิ้มย่องข้างในพลางตีหน้าขรึมเอาจริงเอาจัง “นี่พวกคุณเห็นฉันเป็นของเล่นในร้านขายของเล่นเด็กงั้นเหรอ”
Updated at
ยอดดวงใจมัจจุราช
Reads
เขาทำให้เธอเข้าใจว่า ‘เขารัก’ ทั้งที่ความจริง ‘เขาไม่เคยคิดที่จะรัก’ เมื่อหัวใจดวงนี้มีเจ้าของจับจองอยู่แล้ว ส่วนเธอก็เป็นแค่ตัวละครโง่งมที่มาทำให้บทละครของเขาสมบูรณ์แบบเพื่อให้คนที่เขารักจริงๆ สบายใจ
Updated at
ผัว2019
Reads
“รับอะไรดีครับ” โลกทั้งใบของซานดาร่าหยุดหมุนอย่างกะทันให้ ประสาทการรับรู้ทางหูมันอื้อไปชั่วขณะ เธอจ้องมองคนตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง มันมีคนแบบนี้จริงๆ เหรอเนี่ย ‘ไม่เคยมีใครทำให้หัวใจของฉันชุ่มฉ่ำและสั่นคลอนได้มากมายขนาดนี้มาก่อน’ เธอรู้....เธอรู้....รู้เต็มอกผู้ชายในสต็อคสี่คนสุดแซ่บตอนนี้มันเพียงพอสำหรับเธอแล้ว เธอรู้ว่าเธอควรจะรักสนุก เธอรู้อยู่เต็มอก แต่ตอนนี้เธอต้องการผู้ชายตรงหน้า เขาไม่ต้องทำอะไรมากเลย แค่ยิ้มอ่อนๆ กับพูดเสียงนุ่มทุ้มเนื้อตัวและหัวใจมันก็พร้อมแทบหลอมละลายกลายเป็นน้ำแล้ว เขาเป็นใคร? เธออยากได้เขาเหลือเกิน!!! “คุณครับมีอะไรหรือเปล่าครับ” ชายหนุ่มตรงหน้าพูดอีกครั้ง เขาพยายามจะเรียกสติเธอให้กลับมา เพราะเห็นหญิงสาวจ้องหน้าเขานานแล้ว มันไม่ชะครั้งแรก อนาวินเป็นผู้ชายออร่าสามีจับมาก ไม่มีผู้หญิงคนไหนเห็นเขาแล้วไม่มองตาค้างและมีความอยากได้เขาเป็นสามี ชายหนุ่มไม่ได้รู้สึกรำคาญเพราะเขาเป็นคนมีพลังบวกและไม่คิดเล็กคิดน้อย คนชอบก็ดีกว่าคนเกลียด อนาวินเคยมีแฟนมาบ้าง แต่ก็คบกันได้ไม่ยืดยาว เขาหล่อก็จริงแต่เขาไม่รวย อนาวินให้ความสำคัญกับงานพาร์ทไทม์มาก นั่นจึงทำให้เขาคบใครไม่ยืด ปัจจุบันเป็นโสดให้ผู้หญิงกรี๊ดร้อง
Updated at