เพราะความแค้นของเขามันมีมากกว่าความรักที่เธอมอบให้ นั่นจึงเป็นจุดเริ่มต้นที่แสนเจ็บปวดในชีวิตของเธอ... เชื่อว่าทุกมหา\'ลัยจะต้องมีนักศึกษาประเภทอันตราย อันธพาล หรือที่เรียกกันว่าเด็กเกเรแฝงตัวอยู่ การที่ไม่เข้าไปใกล้พวกคนเหล่านี้ถือเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดแล้ว ยกเว้นซะแต่ว่า... “ระ...เรื่องสร้อย คือว่า...” มุมปากของแบล็คกระตุกยิ้มเมื่อฉันพูดเรื่องนี้ออกมา “ขะ...ขอคืนได้ไหม” “แล้วจะได้อะไรเป็นการตอบแทนล่ะ” แบล็คพูดพร้อมกับจ้องมองหน้าฉันอย่างจริงจัง “แบล็คต้องการอะไร” “คบกัน นั่นคือสิ่งที่เธอต้องตอบแทน” “แต่วามีคนที่คบด้วยแล้ว คงคบกับแบล็คไม่ได้ แบล็คไม่มีอย่างอื่นที่ต้องการแล้วเหรอ” ฉันพูดออกไปเสียงเบา “ก็มี” “บอกมาได้เลย” ฉันส่งยิ้มดีใจให้กับเขาอย่างเผลอตัว ในที่สุดก็จะได้สร้อยคืนแล้ว “นอนกับผมสิ”
เรื่อง "เจ้าพ่อเพชฌฆาต" เป็นเรื่องเกี่ยวกับชายหนุ่มนามว่า ดีไวน์ เขาเป็นพวก โหดเงียบ พูดน้อย แต่มันสมองทางด้านการวางแผนของเขามันอัจฉริยะมาก แถมเขายังมีรสนิยมชอบทางด้านวัตถุอันตรายจำพวกปืน ระเบิด และมีด เป็นชีวิตจิตใจอีกด้วย เขาเป็นคนประเภทที่ควรจัดว่าอยู่ในหมวดของ ผู้ชายลึกลับ! เป็นอย่างมาก และเธอนามว่า เทียน เธอเป็นผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งที่ทำงานหาเช้ากินค่ำไปวัน ๆ แต่กลับต้องมาซวยซ้ำซวยซ้อนเพราะเผอิญเข้าไปตกอยู่ในสถานการณ์โหดร้ายเข้า ชีวิตที่แสนธรรมดากลับกลายเป็นยุ่งเหยิงจากการถูกตามไล่ฆ่าในทันที เรื่องราวต่อจากนี้จะเป็นอย่างไรต่อโปรดติดตามต่อในเรื่องนะคะ >__<
เพราะคำว่า ‘เชื่อใจ’ ที่มอบให้กับคนสนิทเพียงแค่คำเดียว แต่มันกลับมาเปลี่ยนแปลงทุกอย่างได้ในพริบตา หากการเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีก็โอเค แต่นี่อะไร...ดันไม่ใช่อย่างที่หวังเอาไว้สักนิดเดียว “ถึงมหาวิทยาลัยแล้วค่ะคุณทิน” “ลงไปเปิดประตูสิ” “…” ฉันเม้มปากแน่นพร้อมกับทำหน้าไม่พอใจเขาเป็นอย่างมาก กับไอ้แค่เปิดประตูลงจากรถเองแค่นี้มันทำเองยากมากเลยหรือไงกันไอ้ผู้ชายขี้เกียจเอ๊ย!
ทุกคนบนโลกอาจจะมองว่า ‘ความรัก’ คือสิ่งสำคัญพอ ๆ กับเรื่องเงิน แต่มันคงไม่ใช่สำหรับฉัน... เพราะความรักมันไม่ได้มีความสำคัญหรือความหมายกับชีวิตของฉันขนาดนั้นเลย ฉันว่านะฉันคงเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่ไม่ต้องการมีความรักเลยมากกว่า “ฉันไม่ใช่แกนะที่จะเห็นผู้ชายเป็นเพียงสิ่งมีชีวิตบนโลกเท่านั้น” “ถามจริงเถอะแกจะปิดกั้นตัวเองไปถึงเมื่อไหร่กัน ผู้ชายมันไม่ได้เป็นเหมือนกันทุกคนหรอกนะ” “ถ้าแกกินเสร็จแล้วก็ตามออกมาแล้วกัน ฉันขอไปทำงานต่อก่อน” “สีน้ำฉันขอโทษ ฉัน...”
การได้ ‘แอบรัก’ ใครสักคนเป็นเรื่องน่าตื่นเต้นของชีวิตแต่คงดีกว่านี้หากทุกอย่างออกมาสมหวังดังใจบ้าง ในโลกของฉันมีเพียงแค่เขา แต่ในโลกของเขาดันไม่มีพื้นที่ว่างพอให้ฉันอยู่... ถึงเป็นอย่างนั้นก็ไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกอยากถอดใจ จนในที่สุดก็มีโอกาสได้เข้าใกล้เขาอีกครั้ง ฉันเลยรีบคว้าโอกาสนั้นไว้แน่น เพราะไม่อยากปล่อยให้หลุดมือไปอีกรอบ “แกตัดใจเหอะไอ้ต้า เสียเวลาว่ะ” “อย่ามาพูดหมา ๆ กับน้องดิพี่ขุน พี่ก็รู้ว่าฉันรักของฉันแทนที่จะให้กำลังใจกัน กลับเอาแต่พูดประโยคปัญญาอ่อนอยู่ได้” “มันคุ้มเหรอวะ อีกแค่ไม่ถึงปีพวกเด็กที่เรียนคณะนั้นก็ต้องออกไปเรียนที่โรงพยาบาลกันหมดแล้ว ส่วนแก...ที่พึ่งเข้ามาเป็นเฟรชชี่ปีหนึ่งอย่างนี้ กูไม่เห็นว่ามันจะคุ้มตรงไหนเลย” “เอาน่า แค่ได้เห็นหน้าก็พอ”
เรื่อง “ เจ้าพ่ออสูร ” เป็นเรื่องเกี่ยวกับชายหนุ่มคนหนึ่งที่มีนิสัยแข็งกระด้างไร้ความรู้สึกเขาใช้ชีวิตอยู่แต่ในโลกของความโหดร้ายจนมันหล่อหลอมให้เขากลายเป็นคนไม่เคยคิดปราณีใคร แต่แล้วพระเจ้าก็เล่นตลกกลับส่งหญิงสาวแสนน่ารักเธอมีนิสัยอ่อนโยนยอมคนและขี้อายเธอใช้ชีวิตในแต่ละวันด้วยความสงบสุขแต่แล้วความสงบสุขเหล่านั่นก็ต้องจบลงเมื่อเธอได้เจอกับเขา อสูรร้าย! เธอจะต้องพบเจอกับอะไรบ้างติดตามต่อได้ในหนังสือเลยนะคะ >///<
เรื่อง "เจ้าพ่อนักซิ่ง" เป็นเรื่องเกี่ยวกับหญิงสาวคนหนึ่งนามว่า บุญ เธอทำงานเป็นคนขับแท็กซี่กะดึก ชีวิตเธอไม่ได้ถูกโรยด้วยกลีบกุหลาบ แต่กลับถูกโรยไปด้วยหนามของกุหลาบซะมากกว่า เมื่อวันหนึ่งเจ้าหนี้ของเธอได้สั่งให้เธอไปทำลายรถสุดหวงของนักแข่งชื่อดัง เพื่อแลกกับการล้างหนี้เกือบครึ่งล้านที่เธอมีปัญญาจ่ายเพียงแค่ดอก มีเหรอที่คนอย่างเธอจะไม่รับข้อเสนอสุดพิเศษแบบนี้... ส่วนเขา นักแข่งรถมือทองเท้าทองอย่าง เทนชิ ที่ถูกเหล่าคนในวงการตั้งฉายาให้ว่า \'ตีนผี\' ต้องมาปะทะเล่นสงครามประสาทกับยัยผู้หญิงหน้ามึน ที่พูดน้อยแถมยังทำตัวเชื่องช้าเข้า เรื่องราวจะเป็นอย่างไรกัน...ติดตามต่อในเรื่องเลยจ้า บอกเลยเรื่องนี้จะออกแนวรักสืบสวนสอบสวนหน่อย ๆ มีกลิ่นอายของผีวิญญาณนิดหน่อย(ไม่น่ากลัว) และจะเป็นการพูดถึงการแข่งรถ(นิดหน่อย) เชื่อว่าใครที่ได้อ่านนิยายเรื่องนี้จนจบจะต้องได้ความรู้เรื่องการแข่งรถเล็ก ๆ น้อย ๆ อย่างแน่นอน อ้อ! มีเรื่องเกี่ยวกับยากูซ่าเข้ามาเอี่ยวด้วยนะ เพราะงั้นบอกเลยว่า สนุก มัน และลุ้นระทึกสุด ๆ ห้ามพลาดบอกเลย!
เรื่อง “เจ้าพ่ออิทธิพล” เป็นเรื่องเกี่ยวกับหญิงสาวที่ต้องทำงานอย่างหนักเพื่อแม่ขอเธอ ไม่ว่าจะงานอะไรเธอก็ทำได้หมด แต่ด้วยความที่เธอมีนิสัยเสียงดังชอบโวยวาย และไม่ยอมคน ทำให้เธอเกิดปากเสียงกับชายคนหนึ่ง แถมชายคนนี้ยังปากดีซะจนหมาในปากเธอยังต้องขอคารวะ เธอว่าตัวเองปากหมาแล้วนะแต่นายคนนี้มันปากหมาซะยิ่งกว่าเธออีกร้อยล้านเท่า! เรื่องราวจะชุลมุนวายป่วนแค่ไหนติดตามต่อในเล่มน้า รับประกับความแซ่บความแสบความปากดีของพระนางเลยค่ะ
ในขณะที่นาฬิกาเดินไปตามเข็มของมันจากกลางวันเป็นกลางคืน เช่นเดียวกับวันและเดือนที่เดินผ่านไปอย่างรวดเร็ว หลายคนอาจจะไม่รู้สึกอะไรเพราะมันคงเป็นเรื่องปกติของโลกจนไม่ได้สนใจว่าอันที่จริงแล้วเวลาพวกนี้มันเดินช้ามาก ยิ่งถ้าคุณมีความสุขกับมันมากเท่าไหร่เวลาที่หมุนรอบตัวก็จะไวขึ้น และเช่นเดียวกับสิ่งตรงกันข้าม เมื่อไหร่ที่คุณมีความทุกข์เวลาที่ว่าไวมันก็จะเดินช้าลงมากขึ้น และมากขึ้น จนคุณทนไม่ไหวว่าทำไมคุณถึงยังไม่หลุดพ้นจากความทุกข์นี้ไปสักที... ฉันเองก็เป็นหนึ่งในนั้นเพราะฉันกำลังเป็นทุกข์ “พ่อคะ พ่อตอบมิราหน่อย ฮือ ๆ” ฉันลูบคราบเลือดออกจากหน้าพ่อพลางเช็ดน้ำตาตัวเองที่หยดลงบนหน้าพ่อไปด้วย ตอนนี้ฉันเหมือนกำลังจะเป็นบ้า รู้ทั้งรู้ตรงหน้าว่าพ่อไม่รอดแล้ว รอยกระสุนเจาะลงที่หน้าผากขนาดนี้แต่ฉันก็ยังคงหลอกตัวเองอยู่ว่าพ่อจะต้องรอด และสิ่งที่คุณกำลังเห็นคือความทุกข์ที่ฉันมีมาตลอดในช่วงระยะเวลา 4 ปี “แกมั่นใจแล้วใช่ไหมว่าการแก้แค้นมันจะทำให้ทุกอย่างดีขึ้นมาจริง ๆ ฉันไม่อยากเห็นแกมาเสียใจทีหลังกับสิ่งที่ทำนะมิรา” นางแรนด้าจัดเอกสารไปก็พูดกับฉันไปด้วยน้ำเสียงจริงจัง “แกจะไม่มีวันได้เห็นวันนั้นวันที่ฉันเสียใจที่ได้แก้แค้น แต่แกจะได้เห็นว่าฉันจะต้องมีความสุขเมื่อการแก้แค้นของฉันมันสำเร็จแล้วเท่านั้นแรนด้า” ทำไมฉันจะต้องเสียใจด้วยล่ะในเมื่อฉันแค่จะเอาผิดกับคนที่มันชอบใส่ร้ายคนอื่น
เคยเป็นกันไหม ? รักใครสักคนมากแต่ความจำเป็นบางอย่างทำให้เราสองคนต้องจบความสัมพันธ์ลงอย่างช่วยไม่ได้ ฉันเอง...ก็เป็นหนึ่งในนั้นที่ต้องเดินออกมาทั้งที่ใจมันยังรักเขาอยู่มาก แต่ถ้าในเมื่อจบกันไปแล้วมันคงจะดีถ้าเราไม่ต้องกลับมาเจอกันอีกครั้งแบบนี้ เพราะตอนจบของเราสองคนมันดันจบไม่เหมือนกัน “สะ...สวัสดีค่ะ พี่ราเดล” “ไม่ทราบว่า...ผมรู้จักคุณด้วยเหรอครับ?” อีกคน... ยังรัก ส่วนอีกคน... มีแต่ความเกลียดชัง
พวกคุณเคยมีเรื่องอะไรที่ไม่สามารถลืมกันได้บ้างไหม ? ไม่ว่าจะเป็นตอนที่มีความสุขหรือมีความทุกข์ก็ตามแต่ แล้วถ้าเรื่องที่ทำให้คุณลืมไม่ได้มันมีทั้งความสุขและความทุกปะปนกันล่ะ ควรจะจัดการอย่างไร ? ความสุขของฉันคือการที่ได้อยู่กับเขา ส่วนความทุกข์ของฉันคือการที่พวกเราต้องลงเอยด้วยการแยกจากกัน… หากคุณต้องมาเจอผู้ชายที่หน้าตาเหมือนแฟนเก่าราวกับฝาแฝด แล้วเกิดโดนเขาข่มขู่ขึ้นมา เป็นพวกคุณจะทำยังไง ? ถ้าหากยังหาคำตอบกันไม่ได้...ลองมาติดตามเรื่องราวหลังจากนี้ของฉันดูก่อนไหมเผื่อจะมีไอเดียช่วยฉันขึ้นมาได้บ้าง งั้นพวกเราไปเริ่มต้นเรื่องราวกันเลยดีกว่า!
ใครจะไปคิดว่าวันหนึ่ง ‘อาจารย์’ อย่างเธอกลับต้องมาโดน ‘นักศึกษา’ จอมเจ้าเล่ห์คอยตามรังควานไม่เว้นแต่ละวัน เพียงเพราะดันไปปลุกเขาระหว่างที่กำลังแอบหลับในคลาสเรียน “ได้ยินที่อาจารย์พูดไหมคะ ตอนนี้มันหมดคาบเรียนแล้วรบกวนช่วยรีบออกจากห้องไปได้แล้วค่ะ ไม่ใช่มานอนอยู่แบบนี้” “แต่ถ้ามันง่วงมากนักก็ไปนอนที่อื่นเถอะค่ะ เพราะที่นี่ยังมีนักศึกษาอีกหลายคนที่เขาตั้งใจเรียน จำเป็นต้องใช้โต๊ะพวกนี้อยู่นะคะ” “ด่าอีกสิครับผมชอบ” “ว่าแต่ทำไม...” “อาจารย์ถึงสวยจังเลยครับ” “ฮะ?” สิ้นคำพูดของเขาฉันก็เดธแอร์ไปหลายนาที
Dear Reader, we use the permissions associated with cookies to keep our website running smoothly and to provide you with personalized content that better meets your needs and ensure the best reading experience. At any time, you can change your permissions for the cookie settings below.
If you would like to learn more about our Cookie, you can click on Privacy Policy.